Lukaku als startspeler of breekijzer: Rode Duivels naderen Spanje met één grote spitsenvraag

De Rode Duivels voelen dat dit geen gewone WK-afspraak wordt. Veertig jaar na 1986 ligt Spanje opnieuw op hun pad, met geschiedenis, druk en hoop in dezelfde kleedkamer. En ergens tussen al die emoties zweeft één vraag boven alles uit: wat doet Rudi Garcia met Romelu Lukaku?

Spanje draagt de status, België het momentum

België is in dit WK gegroeid. De start was nog wat aarzelend, maar gaandeweg kwam er ritme, vertrouwen en vooral efficiëntie in het spel. De historische comeback tegen Senegal gaf het toernooi een andere lading, terwijl de partij tegen de Verenigde Staten werd omschreven als een van de beste Belgische WK-matchen in vele edities.

Alex Czerniatynski, 31-voudig international en zelf aanwezig op de WK’s van 1982 en 1994, ziet daardoor een ploeg die niet als toerist naar de afspraak met Spanje trekt. Toch beseft hij hoe zwaar de opdracht wordt. Spanje is Europees kampioen en kreeg op dit WK nog geen enkel doelpunt tegen.

‘Het valt eerst en vooral te hopen dat we kunnen scoren tegen Spanje, want dat lukte nog niemand op dit WK’, klinkt het bij Czerniatynski. Tegelijk draait hij de druk meteen weg bij België: ‘Wij hebben als België zijnde alvast niks te verliezen tegen de Europees kampioen.’

De evolutie van de Duivels stemt hem duidelijk hoopvol. Tegen Nieuw-Zeeland, Senegal en de Verenigde Staten vonden de Belgen vlot de weg naar doel, samen goed voor twaalf doelpunten. Dat maakt de Belgische aanval niet plots onaantastbaar, maar wel gevaarlijk genoeg om Spanje onrustig te maken.

Ook de keuzes van Garcia worden stilaan een verhaal op zich. Tegen de VS zaten er verrassingen in de basisploeg, maar volgens Czerniatynski lijkt de bondscoach voorlopig telkens goed te vallen. ‘Onze coach heeft ook een konijnenpoot, want alles wat hij doet, dat lukt’, zegt hij. Zijn voorspelling is even gedurfd als Belgisch hoopvol: 1-1 en winst na strafschoppen.

De Lukaku-vraag wordt groter met elke invalbeurt

Romelu Lukaku is op dit WK geen gewone bankzitter. Hij kwam vier keer in en telkens kantelde hij iets in de wedstrijd. Tegen Egypte leidde zijn inzet tot de gelijkmaker, tegen Nieuw-Zeeland leverde hij met een goal en assist een grote bijdrage aan de groepswinst, tegen Senegal zette hij de comeback in gang en tegen de Verenigde Staten maakte hij in de slotfase nog de 1-4.

Als basisspeler tegen Iran liep het moeilijker, maar dat plaatst Czerniatynski ook in perspectief. Lukaku had een jaar met amper wedstrijdritme achter de rug. Net daarom blijft de grote sportieve afweging overeind: moet Garcia hem tegen Spanje meteen brengen, of net bewaren als luxe-invaller met maximale impact?

Voor Czerniatynski is er over de pure spitsenhiërarchie weinig discussie. ‘Wij hebben voor mij maar één diepe spits bij de Belgen en dat is Romelu Lukaku’, zegt hij, met de nuance dat Charles De Ketelaere het goed deed tegen de VS en twee keer scoorde. Alleen is Lukaku volgens hem een ander profiel.

‘Lukaku is een muur. Hij is een enorm goed aanspeelpunt. Probeer hem maar eens af te stoppen’, klinkt het. Die eigenschap maakt hem voor België meer dan een afwerker. Als de ploeg onder druk komt, kan één lange bal naar Lukaku plots ademruimte geven.

Czerniatynski benadrukt vooral wat zijn aanwezigheid met de rest van het elftal doet. ‘Hij zorgt ook voor rust in onze ploeg’, zegt hij. ‘Het is een enorm groot verschil als hij op het veld staat. Zijn impact is enorm.’

Een ouderwetse negen met een heel moderne waarde

Toch zou Czerniatynski hem niet noodzakelijk in de basis droppen. Hij ziet de fysieke vraag nog altijd als bepalend. Lukaku heeft intussen ritme opgedaan tijdens het toernooi, maar de ex-spits zou hem nog altijd achter de hand houden om na de rust mee het verschil te maken.

De bewondering voor Lukaku is er niet minder om. Czerniatynski noemt hem zonder omwegen ‘onze beste spits ooit in België’. Hij wijst erop dat er vooraf kritiek was op zijn selectie, omdat Lukaku door blessures amper had gespeeld. Op dit WK heeft hij volgens hem nog maar eens bewezen hoe groot zijn gewicht blijft.

‘Zonder hem waren we misschien al terug thuis’, zegt Czerniatynski. De bijna honderd doelpunten voor de nationale ploeg spreken volgens hem boekdelen. Hij verwacht niet dat hij nog zal meemaken dat iemand dat aantal bij België opnieuw haalt.

Opvallend vindt hij ook dat de klassieke nummer negen op dit WK opnieuw meer aanzien krijgt. Hij verwijst naar Erling Haaland, die volgens hem soms amper aan de bal komt maar wel scoort, en naar Harry Kane als uitzonderlijke allrounder die overal opduikt én blijft afwerken.

Voor België maakt dat de keuze rond Lukaku alleen maar gevoeliger. Tegen Spanje kan één duel, één aflegger of één doelpunt een hele generatie opnieuw in de richting van geschiedenis duwen. En precies daarom voelt de beslissing van Garcia groter dan een gewone basisplaats.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.