Infantino komt in Europees vizier na Balogun-affaire op WK 2026

Op het veld kon de Balogun-affaire de Rode Duivels niet raken, maar naast het veld blijft ze gevaarlijk nazinderen. België won met 1-4 van de Verenigde Staten en plaatste zich voor de kwartfinales van het WK 2026, maar de beslissing van FIFA rond Folarin Balogun hangt als een schaduw over het toernooi. Vooral Gianni Infantino voelt de druk nu toenemen. Niet alleen vanuit de voetbalwereld, ook vanuit de politiek.

Een WK-beslissing die groter werd dan één speler

Balogun stond maandagavond gewoon aan de aftrap tegen België, hoewel hij aanvankelijk geschorst was na zijn rode kaart in de vorige wedstrijd tegen Bosnië. Die rode kaart werd als licht bekeken, maar op een WK leidt zo’n sanctie normaal gezien tot een schorsing. De geschiedenis van het toernooi kent genoeg voorbeelden waarin spelers voor minder aan de kant moesten blijven.

FIFA koos deze keer voor een andere lijn. Daags voor de wedstrijd maakte de wereldvoetbalbond bekend dat Balogun toch speelgerechtigd was. Daarbij werd verwezen naar artikel 27 van het disciplinaire reglement.

Sportief veranderde het weinig. Balogun speelde een bleke partij en België trok de wedstrijd overtuigend naar zich toe. Maar precies daardoor werd de zaak niet kleiner, wel scherper: de discussie ging niet langer over één Amerikaanse spits, maar over de vraag hoe beïnvloedbaar het mondiale voetbalbestuur is.

Trump-contact duwt Infantino dieper in de storm

De commotie nam toe toen duidelijk werd dat er vanuit het Witte Huis druk was gezet om de schorsing te laten verdwijnen. Donald Trump zou daarover persoonlijk contact hebben gehad met Infantino. De FIFA-voorzitter probeerde die contacten te minimaliseren, maar zijn uitleg werd nadien tegengesproken en als niet waar bestempeld.

Voor Infantino is dat bijzonder gevoelig. De Zwitser kreeg al vaker kritiek omdat hij bevriende wereldleiders tegemoet zou komen, maar deze affaire raakt aan iets fundamentelers: rechtstreekse invloed op een beslissing die aan een WK-wedstrijd verbonden was. Dat maakt de kwestie moeilijker weg te duwen als gewone voetbalpolitiek.

Volgens ESPN zoeken verschillende Europarlementsleden intussen steun om een officieel onderzoek naar de praktijken van Infantino op te starten in het Europees Parlement. Meer dan dertig parlementsleden zouden het dossier al steunen, en dat aantal groeit. Wat zo’n onderzoek concreet kan veroorzaken, is voorlopig onzeker.

Daarbovenop zou Infantino ook een boete van het Internationaal Olympisch Comité moeten vrezen. Bij het IOC kwam een klacht binnen van een mensenrechtenorganisatie. De druk stapelt zich dus op, ook al is het nog lang niet zeker dat zijn positie als FIFA-president echt wankelt.

Infantino beschikt nog altijd over een stevige machtsbasis binnen het internationale voetbal. Door beloftes en de doorstroom van grote sommen geld verzekerde hij zich van steun bij heel wat bonden uit Afrika, Azië en Amerika. Bij een eventuele stemming kan precies die steun volstaan om overeind te blijven.

Toch is de Balogun-affaire daarmee niet zomaar voorbij. België is door, de Verenigde Staten liggen eruit, maar de nasleep raakt aan de geloofwaardigheid van FIFA zelf. En op een WK, waar elke beslissing onder een vergrootglas ligt, is dat misschien wel de zwaarste wedstrijd die Infantino nog te spelen heeft.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.