Hazard haalt herinnering aan Mourinho boven: één fout die bleef hangen

Eden Hazard is gestopt als prof, maar sommige momenten uit zijn Chelsea-jaren blijven scherp op het netvlies staan. In één anekdote komt meteen ook de stijl van José Mourinho bovendrijven: streng, direct en zonder omwegen.

Een fout met gevolgen

In een gesprek met The Guardian keek Hazard terug op zijn periode bij Chelsea, met Mourinho als centrale figuur in die herinneringen. Het gaat niet om een doelpunt of een trofee, wel om een episode die hem nog altijd doet glimlachen en tegelijk pijn doet.

Hazard situeert het voorval in het eerste jaar dat Mourinho opnieuw aan het roer stond bij de Blues. Hij trok naar Lille om een wedstrijd te gaan bekijken, maar op de terugweg liep het mis. “Ik herinner me dat ik in het eerste jaar dat Mourinho er was een wedstrijd ging bekijken in Lille, en op de terugweg mijn paspoort verloor”, lachte hij.

De gevolgen waren concreet en meteen voelbaar: zonder paspoort geraakte hij Engeland niet binnen. Daardoor miste hij de training en kwam hij pas rond 14 uur terug, op een moment dat de sessie al voorbij was. “Toen de trainingssessie al voorbij was, moest ik mijn excuses aanbieden. Dat was een heel pijnlijk moment”, vertelde Hazard.

Streng, tot het weer klopte

Mourinho liet het incident niet zomaar passeren. Hazard kreeg volgens eigen zeggen meteen de rekening gepresenteerd: de week nadien haalde de coach hem uit de selectie en maakte hij duidelijk waar de verantwoordelijkheid lag. “Hij zei dat het mijn fout was”, klonk het.

Toch bleef het niet bij een blijvende breuk. Hazard schetst hoe het snel weer normaliseerde: het weekend na die sanctie stond hij opnieuw op het veld en “alles liep weer goed”. In zijn terugblik overheerst dan ook niet de frustratie, wel het respect voor een trainer die veel eiste en tegelijk veel gaf.

Hazard benadrukt wat hij van Mourinho meenam: de passie voor het spel, het vertrouwen dat hij aan spelers kon geven en de manier van werken op training. Hij omschrijft Mourinho als streng, maar rechtvaardig, en plaatst die periode intussen met meer afstand in zijn leven. “Het leven gaat snel. Gisteren was ik 19, vandaag ben ik 35… je moet ervan genieten, niet alleen in het voetbal maar op alle vlakken”, besluit hij.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.