Garcia heeft zijn resultaten, maar Joos legt een pijnlijke WK-keuze bloot

Rudi Garcia heeft met de Rode Duivels gedaan wat van hem gevraagd werd, maar net daarom wordt het oordeel over zijn toekomst zo geladen. De resultaten geven hem zuurstof, de keuzes rond zijn WK-campagne blijven nazinderen. Filip Joos legt nu één beslissing op tafel die de discussie opnieuw scherp zet.

Resultaten geven Garcia een sterk dossier

De KBVB buigt zich deze maand nog over de toekomst van Garcia. De Fransman werd begin 2025 aangesteld als opvolger van Domenico Tedesco en kreeg meteen duidelijke opdrachten mee: België in de A-divisie van de Nations League houden, zich plaatsen voor het WK en daar minstens de kwartfinales halen.

Op dat vlak valt hem weinig te verwijten. Garcia realiseerde de doelstellingen en zorgde ook voor een positiever klimaat rond de nationale ploeg. Niet alleen intern bij de spelersgroep, maar ook in de manier waarop de Rode Duivels opnieuw naar buiten kwamen.

Daar komt bij dat enkele tactische ingrepen, hoe onconventioneel ze vooraf ook oogden, uiteindelijk wel rendeerden. Er zijn dus argumenten genoeg om zijn aflopende contract door te trekken richting het EK 2028. Alleen vertelt die balans niet het hele verhaal.

Na anderhalf jaar blijft de ploeg zoeken naar een herkenbaar spelpatroon. Van een vaste type-ploeg is nauwelijks sprake en het aantal echt sterke wedstrijden onder Garcia blijft beperkt. Ook zijn communicatie riep geregeld vragen op, net als de vraag of hij de juiste figuur is voor een nieuw project op langere termijn.

Joos verdedigt Courtois-wissel, maar botst op Witsel

Een van de meest besproken momenten was de wissel van Thibaut Courtois tegen Spanje. De doelman had aangegeven dat hij in principe kon blijven staan, op voorwaarde dat hij geen lange ballen meer moest trappen. Toch haalde Garcia hem naar de kant.

Filip Joos neemt Garcia op dat punt net in bescherming. In zijn column voor De Standaard noemt hij die beslissing verdedigbaar. De kritiek van de commentator zit elders, en ze raakt aan een keuze die veel zegt over de selectie zelf.

Vooral de invalbeurt van de 37-jarige Axel Witsel tegen Spanje blijft voor Joos moeilijk te plaatsen. “Neen, Garcia was niet de beste bondscoach uit onze geschiedenis. Dat hij tegen Spanje met Axel Witsel de facto zijn hulptrainer in het veld bracht, was vrij ontluisterend. Dat was deels heirkracht, maar ook een gevolg van zijn selectiekeuze”, klinkt het.

Joos vindt dat Garcia zichzelf met die selectie in een hoek had geduwd. Volgens hem waren er alternatieven denkbaar die op dat moment logischer hadden aangevoeld. Daarbij schuift hij nadrukkelijk Kamiel Van de Perre van Union naar voren.

“Het blijft een open vraag of met pakweg Kamiel Van de Perre als invaller Cubarsi ook zo vrij had kunnen trappen. Gezien de prestaties van Bruggelingen Brandon Mechele en Joaquin Seys ben je geneigd te denken dat ook de middenvelder van Union inzetten nuttiger had kunnen zijn dan Witsel nog een laatste dansje te gunnen”, aldus Joos.

Die verwijzing naar Mechele en Seys, twee spelers van Club Brugge, maakt de discussie breder dan één invalbeurt. Het gaat om de kernvraag die boven Garcia blijft hangen: kiest hij op het juiste moment voor frisheid, profiel en toekomst, of grijpt hij te snel terug naar ervaring?

Dat maakt het dossier voor de KBVB ongemakkelijk. Garcia heeft de resultaten mee, maar niet elk gevoel rond zijn ploeg is mee geëvolueerd. De komende beslissing gaat daardoor niet alleen over wat België net achter de rug heeft, maar vooral over welk gezicht de Rode Duivels straks moeten krijgen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.