Na alle kritiek krijgt FIFA op het WK 2026 plots zijn ideale eindfase

Na honderd wedstrijden blijft van het grootste WK ooit vooral één spanning hangen: de kritiek op het format is niet verdwenen, maar sportief krijgt FIFA nu wel een eindfase die bijna te perfect oogt. Frankrijk, Spanje, Engeland en Argentinië strijden in Noord-Amerika om de wereldtitel. Voor Gianni Infantino komt dat op een gevoelig moment, na weken waarin zijn uitgebreide toernooi meer dan eens onder vuur lag.

De kritiek blijft, maar het affiche spreekt

Het eerste WK met 48 landen begon met argwaan rond de formule. Het toernooi zou te lang duren, de kwaliteit zou verwateren en de uitbreiding zou vooral de commerciële logica van FIFA dienen. Die twijfels zijn niet zomaar weg, maar de laatste vier geven de wereldvoetbalbond wél een krachtig sportief antwoord.

Met Frankrijk, Spanje, Engeland en Argentinië staan vier traditionele grootmachten in de halve finales. Geen verdunde eindfase, geen onverwachte outsider die het verhaal helemaal kantelt, maar twee affiches met internationale allure. Net dat maakt deze ontknoping zo belangrijk voor Infantino.

Want het parcours naar dit punt was niet vrij van ruis. Rond het WK waren er visumproblemen, opvallende persconferenties en zelfs een telefoontje van Trump. Toch schuift het sportieve plaatje nu precies in de richting waar FIFA vooraf op hoopte.

Een schema dat precies op zijn plaats valt

Bij de loting had FIFA de vier hoogst geplaatste landen op de wereldranglijst over twee verschillende helften van het schema verdeeld. Spanje, Argentinië, Frankrijk en Engeland konden elkaar daardoor pas vanaf de halve finales treffen. Dat scenario is nu werkelijkheid geworden.

Frankrijk neemt het op tegen Spanje, terwijl Engeland en Argentinië om het andere finaleticket strijden. Voor neutrale kijkers zijn het affiches met prestige, geschiedenis en sterrenkracht. Voor FIFA zijn het wedstrijden die het format op het juiste moment extra gewicht geven.

De namen versterken dat gevoel. Kylian Mbappé, Lamine Yamal, Jude Bellingham en Lionel Messi geven deze halve finales een gezicht dat wereldwijd aanspreekt. Het zijn precies de spelers die een WK in de laatste week groter maken dan een gewoon toernooi.

Verrassingen onderweg, grootmachten aan het einde

De uitbreiding naar 48 landen leverde onderweg wel degelijk andere verhalen op. Noorwegen, Kaapverdië en Egypte zorgden voor verrassingen en gaven het toernooi kleur. Dat was een belangrijk deel van het nieuwe WK-plan: meer landen, meer verhalen, meer wereldwijde betrokkenheid.

Maar wanneer de druk het hoogst wordt, staat de oude voetbalorde opnieuw recht. De halve finales worden niet gedragen door toeval, maar door ploegen die bij elke generatie blijven wegen op de verbeelding van supporters. Dat maakt deze eindfase voor FIFA bijzonder waardevol.

Of dit alle bezwaren tegen het uitgebreide WK-format wegneemt, is een andere discussie. De kritiek op duur, belasting en sportieve kwaliteit zal blijven terugkomen. Alleen krijgt Infantino nu wel een slotweek die zijn verhaal ondersteunt: een groot WK met grote landen, grote sterren en wedstrijden die wereldwijd vanzelf aandacht opeisen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.