Doku krijgt harde rekening gepresenteerd na Belgische WK-kater

De WK-droom van de Rode Duivels brak niet alleen op de fout van Senne Lammens. Na de 2-1-nederlaag tegen Spanje gaat de blik ook naar spelers van wie België net dat beetje extra nodig had. En nergens voelt die analyse gevoeliger dan bij Jérémy Doku.

Een duel waarin België dicht genoeg kwam om pijn te voelen

België moest in LA zijn allerbeste niveau halen om Spanje, de regerende Europese kampioen, uit het WK te kegelen en richting een derde halve finale in de geschiedenis te trekken. Dat lukte niet volledig, al was dit ook geen Belgische afgang. Zeker na de rust hielden de Duivels meer dan behoorlijk stand en creëerden ze zelf enkele momenten van dreiging.

Toch viel het doek op de pijnlijkst mogelijke manier. De ingevallen Senne Lammens ging zwaar in de fout en Spanje trok alsnog aan het langste eind: 2-1. Het was het soort moment dat een wedstrijd samenvat, maar niet noodzakelijk het hele verhaal vertelt.

Lammens werd zo het meest zichtbare gezicht van de ontgoocheling, maar hij was niet de enige die onder zijn gewenste niveau bleef. Leandro Trossard speelde zijn minste wedstrijd van de knock-outfase. Ook de invalbeurt van Romelu Lukaku bracht dit keer niet wat België nodig had.

Vooral Doku bleef echter hangen in de nabespreking. De flankaanvaller van Manchester City kreeg tegen Spanje opnieuw een plaats in de basis, maar kon ook nu niet overtuigen zoals men vooraf van hem had gehoopt.

Het moeilijke WK van een verwachte smaakmaker

Doku begon dit WK met een ander aura. Voor het toernooi werd hij genoemd als een van de spelers die het podium konden doen ontploffen. Zijn snelheid, lef en één-tegen-één-actie moesten België iets geven wat op een WK zeldzaam is: chaos op bestelling.

Alleen kwam dat er nooit echt uit. De omstandigheden speelden mee, met onder meer de geboorte van zijn eerste zoon en een luchtweginfectie. Maar op het moment dat België tegen Spanje zijn beslissende versnelling zocht, bleef ook Doku te vaak steken tussen intentie en uitvoering.

In de krantenrapporten van Het Laatste Nieuws, SudPresse, La Dernière Heure en Het Nieuwsblad viel vooral op hoe verdeeld zijn optreden werd gelezen. HLN was bijzonder streng en gaf hem 4/10: “Aan goede wil was er absoluut geen gebrek, maar zijn dribbels kwamen er alweer niet uit. Werd ook in de rug gepakt bij de openingsgoal. Het is nu tijd om te herbronnen.”

SudPresse zat op dezelfde lijn en beoordeelde hem eveneens met 4/10. Daar klonk het dat hij bij momenten briljante acties liet zien, maar verdedigend ook vaak tekortkwam. Het vat de spanning rond Doku perfect samen: iedereen ziet het gevaar, maar de balans blijft te broos.

La Dernière Heure was milder met 6,5/10 en wees erop dat Doku zijn eerste dribbels van het toernooi voltooide, vooral op eigen helft. Tegelijk werd ook daar genoteerd dat hij niet goed stond bij de pass van Yamal voor de 1-0 en dat zijn laatste acties precisie misten.

Het Nieuwsblad ging nog positiever met een 7/10. Volgens die beoordeling was Doku in balbezit een gesel voor de Spanjaarden en hadden ze echt schrik, ook al speelde hij soms met oogkleppen op. Precies dat maakt zijn wedstrijd zo lastig te vangen in één cijfer.

Doku’s WK laat zich daardoor niet reduceren tot één slechte avond, maar ook niet wegduwen als louter pech. De goede wil was zichtbaar, de vonken waren er af en toe, maar België had op dit niveau vuur nodig. Na een uitschakeling tegen Spanje blijft vooral dat gevoel nazinderen: er zat meer in, bij de ploeg én bij één van haar meest explosieve wapens.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.