De Ketelaere scoort, maar het WK-vraagstuk van Garcia blijft leven

Een spits kan soms veel verbergen met één moment. Charles De Ketelaere deed tegen Tunesië precies dat: scoren met een knappe kopbal, vertrouwen tanken en tegelijk toch vragen achterlaten. In de ruime 5-0 van de Rode Duivels bleef één dossier opvallend nazinderen richting WK: wie draagt de aanval zolang Romelu Lukaku nog niet helemaal in zijn vertrouwde ritme zit?

Een goal die oplucht, maar niet alles wegduwt

De Ketelaere kreeg tegen Tunesië opnieuw minuten als diepe spits. Zijn doelpunt was er één zoals een nummer negen ze graag maakt: goed positie gekozen, scherp in de zestien en afwerken met het hoofd. Voor een aanvaller die richting een groot toernooi vertrouwen zoekt, is zo’n moment nooit zomaar decoratie.

Toch vertelde zijn wedstrijd meer dan alleen die goal. De aanvaller van Atalanta BC bleef bij momenten wisselvallig en kon niet elke twijfel rond zijn invulling van de spitspositie wegspelen. Ook tegen Kroatië, enkele dagen eerder, had hij als diepe man niet kunnen overtuigen en behoorde hij tot de mindere Belgen.

Dat maakt de situatie voor Rudi Garcia boeiend én delicaat. De Ketelaere had zich tijdens de kwalificatiecampagne opgewerkt tot eerste alternatief voor Lukaku. Maar een doublure zijn in theorie is iets anders dan een WK openen als centrale aanvaller, met alle druk die daarbij hoort.

Lukaku is terug, maar nog niet vanzelfsprekend klaar

Lukaku werkte de voorbije week twee invalbeurten af en ondervond nadien telkens geen reactie. Dat is voor de Rode Duivels een belangrijk signaal, zeker na zijn blessure. De spits lijkt hersteld, maar zijn wedstrijdritme blijft een ander verhaal.

In het afgelopen seizoen kwam Lukaku amper aan 64 speelminuten. Het is dus logisch dat Garcia voorzichtig moet blijven met zijn belangrijkste aanvallende referentiepunt. Zeker in de eerste wedstrijden op het WK kan de bondscoach daardoor nog een andere spits nodig hebben.

Precies daar schuift De Ketelaere naar voren. Niet omdat alle vragen verdwenen zijn, wel omdat hij op dit moment de meest logische kandidaat blijft binnen de bestaande pikorde. Zijn profiel, techniek en bewegingen geven België iets anders, maar de rol als aanspeelpunt vraagt ook regelmaat, positionering en présence in de zestien.

De twijfel zit vooral in zijn plaats op het veld

Ook in de analyses na Tunesië bleef dat spanningsveld terugkomen. Bij Sporza zag Peter Vandenbempt een moeilijke wedstrijd van De Ketelaere, al zal zijn treffer hem wel deugd hebben gedaan. SudPresse vatte het scherp samen: “Hij deed een slechte wedstrijd vergeten door te scoren.”

Bij La Dernière Heure klonk de bedenking nog wat fundamenteler. Daar werd gesteld dat er “nog steeds twijfels heersen” rond De Ketelaere, vooral omdat hij het moeilijk heeft om zijn plaats binnen het collectief te vinden. “De eerste helft onderstreepten opnieuw zijn problemen om zich aanspeelbaar te maken of om op de juiste plaats op te duiken. In de tweede helft lukte dat iets beter, maar te weinig om het tij nog te keren.”

Dat is de kern van het debat. De Ketelaere kan een wedstrijd openbreken met talent en timing, maar als diepe spits wordt hij beoordeeld op meer dan momenten. Hij moet ook zichtbaar zijn wanneer de bal niet perfect valt, het elftal laten aansluiten en de aanval een herkenbaar anker geven.

Voor Garcia blijft het daardoor een dossier zonder eenvoudige uitkomst. De goal tegen Tunesië geeft De Ketelaere lucht, maar geen blanco cheque. Richting WK blijft hij tegelijk de meest voor de hand liggende Lukaku-doublure én een speler rond wie nog net genoeg onzekerheid hangt om het gesprek levend te houden.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.