‘De keuze van De Cat voor Hoffenheim zegt veel over zijn groeiplan na Anderlecht’

Voor Anderlecht is de zomer financieel een voltreffer, maar sportief voelt niet elke miljoenenmove even comfortabel. Nathan De Cat leverde paars-wit een bijzonder zware transfersom op, alleen blijft rond zijn vertrek ook het gevoel hangen dat een uitzonderlijk talent misschien nog iets te vroeg uit het Lotto Park is verdwenen.

Een miljoenenzomer met een scherpe rand

RSC Anderlecht zag deze mercato al stevig wat geld binnenkomen. Keisuke Goto trok voor 10 miljoen euro naar Freiburg, maar vooral De Cat deed de Brusselse kassa rinkelen. Voor de overstap van de 17-jarige middenvelder naar Hoffenheim ontving Anderlecht uiteindelijk om en bij de 20 miljoen euro.

Toch was dat niet exact het scenario dat men in Brussel het liefst had gezien. Anderlecht had zijn goudhaantje graag nog minstens één seizoen gehouden. Niet alleen om langer van zijn kwaliteiten te profiteren, maar ook omdat een latere stap mogelijk nog meer had kunnen opleveren.

Voor De Cat zelf woog echter een ander element door. Zijn omgeving zag dat blijven bij Anderlecht comfortabel was, misschien zelfs té comfortabel voor een speler die zichzelf wil blijven uitdagen. In Het Laatste Nieuws legt vader Jens De Cat uit waarom die gedachte uiteindelijk belangrijk werd.

“Je kent iedereen, het is er plezant en gezellig. Maar als voetballer leer je dat je van ‘plezant en gezellig’ niet altijd beter gaat spelen”, klinkt het. “Af en toe moet je die vertrouwde omgeving verlaten om je grenzen te kunnen verleggen. In dat opzicht is de keuze gemaakt.”

Hoffenheim als bewuste tussenstap

De keuze viel dus op Hoffenheim. Geen absolute Europese grootmacht, wel een Bundesliga-club die vorig seizoen als vijfde eindigde en bekendstaat als opleidingsclub. Voor De Cat betekent dat een hoger niveau, zonder meteen in een omgeving terecht te komen waar elke fout genadeloos wordt afgestraft.

Dat onderscheid was volgens zijn vader essentieel. “Hoffenheim is net een stapje hoger, maar geen vier stappen ineens”, zegt Jens De Cat. “Als je nu al naar een club gaat met een pure ‘over-mijn-lijkmentaliteit, is dat niet ideaal voor een eerste buitenlands avontuur. En de Bundesliga is een van de grootste competities in Europa. Tegen wie hij ook speelt, hij zal vol aan de bak moeten.”

Daarmee wordt duidelijk dat het vertrek geen vlucht uit Anderlecht was. De Cat wilde niet zomaar weg om weg te zijn. De stap moest sportief kloppen, anders was een langer verblijf in Brussel perfect mogelijk gebleven.

“Het is niet zo dat Nathan absoluut wilde vertrekken”, benadrukt zijn vader. “Als de juiste club niet op ons pad was gekomen, was hij met plezier bij Anderlecht gebleven. Het moest de juiste stap zijn, of hij zette hem niet.”

Voor Anderlecht blijft het een transfer met twee gezichten: financieel bijzonder sterk, emotioneel en sportief toch wat pijnlijk. Voor De Cat begint nu het deel waarvoor hij de zekerheid van Neerpede achter zich liet: bewijzen dat een iets koudere omgeving soms net de juiste plaats is om te groeien.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.