De Boer-tweeling legt vinger op jeugdprobleem bij Ajax

De situatie bij Ajax raakt Frank en Ronald de Boer zichtbaar. De clubiconen zien opnieuw signalen die hen hoop geven, al blijft één pijnpunt terugkeren: het geloof in de eigen jeugd lijkt te vaak te wankelen.

Jeugd als eerste reflex

In de Play Sports Podcast legt Frank de Boer uit waar Ajax volgens hem altijd voor moet staan. Zijn vertrekpunt is helder: een club die zichzelf wil blijven, kijkt eerst naar wat er klaarstaat in de opleiding. “Het lijkt wel weer een beetje terug te komen, waar het volgens mij naartoe moet. Dat is gewoon dat je in eerste instantie naar de jeugd kijkt”, klinkt het.

Toch had hij een tijd het gevoel dat de deur voor jonge spelers bijna dicht bleef. Dat zorgt volgens hem niet alleen intern voor twijfel, het stuurt ook richting de jeugd een verkeerd signaal. Frank linkt dat meteen aan een opvallende aankoop: Carlos Forbs. “Niks ten nadele van Forbs, maar hij heeft nog nooit een wedstrijd in het eerste van Manchester City gespeeld en daar betaal je dertien miljoen euro voor.”

Forbs als symbooldossier

Voor Frank de Boer wringt het vooral omdat Ajax volgens hem zulke profielen zelf al in huis moet kunnen hebben. Hij maakt een duidelijk onderscheid tussen investeren in jonge spelers met groeimarge en grote bedragen neertellen voor iemand die nog niet op het hoogste niveau zijn waarde bewees. “Als je talenten haalt voor twee, drie miljoen is dat een goede investering, maar niet voor dertien miljoen. Dat is tegen mijn principes in, maar ik denk ook tegen die van Ajax in.”

Ronald de Boer sluit zich daarbij aan en schetst hoe het volgens hem vroeger werkte in Amsterdam: als een rechtsbuiten niet bracht wat nodig was, stond er al een alternatief klaar, en daarachter klopte de U19 op de deur. “Zo moet het zijn”, zegt hij, al waarschuwt hij tegelijk voor een scenario waarin plots vijf of zes jeugdspelers tegelijk moeten invallen. De kern van zijn boodschap blijft vertrouwen uitstralen, en sneller durven kijken naar dichtbij talent. Ronald verwijst daarbij expliciet naar Steur, Bounida, Mokio en Godts.

Frank haalt nog een concreet moment aan dat hem bijbleef: Kenneth Taylor die op een bepaald ogenblik als linksbuiten werd uitgespeeld. Voor hem was dat net het soort situatie waarin je een jong talent “voor de leeuwen” kan gooien. Hij koppelt die terughoudendheid aan mensen zonder Ajax-achtergrond die beslissingen nemen, en stelt dat hij als trainer die stap wél zou hebben gezet.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.