Courtois-wissel blijft nazinderen rond Garcia na pijnlijke WK-exit van Rode Duivels

De WK-exit van de Rode Duivels voelt niet alleen als een uitschakeling, maar ook als een discussie die nog even zal blijven branden. Tegen Spanje werd het 2-1 in de kwartfinale, na een misser van invaller Senne Lammens. Toch draait het debat vooral rond wat Rudi Garcia daarvoor al had beslist: Thibaut Courtois naar de kant halen.

Een keeperswissel die alles blijft overschaduwen

Niels Poissonnier, chef voetbal van Het Laatste Nieuws, ziet vooral die ingreep als het moment dat de uitschakeling een extra scherpe rand gaf. Spanje wervelde volgens hem niet, en ook Lamine Yamal speelde geen uitzonderlijke wedstrijd. Net daarom voelt de beslissing rond Courtois voor hem zo zwaar.

Poissonnier wijst erop dat Courtois nog verder kon. Alleen het trappen van lange ballen lukte niet meer zoals het moest. Voor Garcia was dat blijkbaar voldoende om zijn doelman te wisselen, waarna de bondscoach achteraf ook nog verklaarde dat hij geen spijt had van die keuze.

Die uitleg valt bijzonder moeilijk. Poissonnier noemt de wissel een grove blunder en benadrukt dat Courtois, ondanks opspelende quadriceps, nog altijd aangaf dat ballen stoppen wél zou lukken. In zijn lezing is dat net de essentie: als de beste doelman ter wereld dat zegt, laat je hem staan.

De frustratie zit ook in het bredere plaatje. Garcia had al genoeg puzzels te leggen met zijn andere wissels, en ook tegen Spanje bleek opnieuw hoe delicaat die keuzes waren. De keeperspositie werd zo geen detail, maar het symbool van een avond waarop twijfel en timing samenkwamen.

Doelstellingen gehaald, maar de twijfel verdwijnt niet

Toch plaatst Poissonnier het toernooi ook in perspectief. De kwartfinale was volgens hem het doel en dat werd gehaald. De Rode Duivels bleven bovendien op het hoogste niveau van de Nations League en plaatsten zich onder Garcia ook voor het WK.

Op papier is dat een duidelijke afvinklijst. Anders dan Domenico Tedesco heeft Garcia de doelstellingen uit zijn contract gerealiseerd. In dat opzicht valt hem weinig te verwijten, maar de manier waarop blijft voer voor discussie.

Poissonnier omschrijft het traject van Garcia als grillig. Spelers, bondsmensen, waarnemers en supporters kregen volgens hem moeilijk vat op wat er telkens zou komen. De ene wedstrijd leek niet vanzelf voort te bouwen op de vorige, en dat voedde het gevoel van onvoorspelbaarheid.

Garcia bleef een bondscoach vol vraagtekens

Zelfs de humoristische website sorryrudi.be, die na zijn opvallende keuzes tegen Senegal plots gevuld werd met mea culpa’s, mag volgens Poissonnier intussen offline. Het zegt veel over de slingerbeweging rond Garcia: van kritiek naar begrip, en weer terug naar verwarring.

Voor, tijdens en na wedstrijden presenteerde Garcia zich volgens Poissonnier te vaak als een onvoorspelbare figuur. Welke elf zouden starten? Welk plan zou op tafel liggen? Welke ingreep zou volgen? Zelfs zijn communicatie bleef deel van het mysterie.

Naarmate het toernooi vorderde, zou Garcia zich ook steeds meer hebben afgezonderd van alles en iedereen, behalve van zijn Franse assistenten. Zelfs de complimenten na de kwalificatie tegen Nieuw-Zeeland en de zeges tegen Senegal en de Verenigde Staten leken hem niet echt te raken.

Zo eindigt het WK van de Rode Duivels met een dubbel gevoel. De doelen zijn gehaald, maar de manier waarop blijft schuren. En zolang de naam Courtois aan die Spaanse avond blijft kleven, zal ook het oordeel over Garcia niet zomaar tot rust komen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.