Cisse Sandra blikt zonder spijt terug op vertrek bij Club Brugge

Cisse Sandra kijkt met een gerust gevoel terug op zijn vertrek bij Club Brugge. De middenvelder zegt dat hij bij Westerlo het vertrouwen krijgt waarnaar hij op zoek was en benadrukt dat hij geen seconde spijt heeft gehad van zijn keuze.

Vertrouwen bij Westerlo geeft Sandra gelijk

Voor Sandra betekende de overstap van Club Brugge geen vlucht uit een moeilijke situatie, maar een bewuste keuze voor meer kansen. Bij Westerlo is hij ondertussen een sterkhouder geworden. Dat vertrouwen weegt zwaar door in zijn terugblik op de beslissing om Brugge achter zich te laten.

“Omdat ik heel veel vertrouwen krijg, waarvoor ik de club en de coach dankbaar ben. Het is ook de reden waarom ik bij Club ben vertrokken. Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn keuze”, vertelt Sandra in De Zondag.

Die woorden maken duidelijk dat de middenvelder zijn huidige rol bij Westerlo niet los ziet van zijn vorige periode. Hij wilde elders vooral opnieuw een plek vinden waar hij zich volledig kon tonen. Die ruimte kreeg hij bij zijn nieuwe club, waar hij zich volgens de bron tot een vaste waarde heeft ontwikkeld.

Sandra bleef geloven in zijn niveau bij Club Brugge

Opmerkelijk genoeg had Sandra eerder nog aangegeven dat hij bij Club Brugge wilde bewijzen dat hij het vereiste niveau aankon. Ook nu houdt hij vast aan die overtuiging. De beperkte speelminuten veranderden daar niets aan. “Ik ben er nog steeds van overtuigd dat ik dat niveau aankan. Zoveel vertrouwen heb ik wel in mezelf.”

Hij verwijst daarbij naar zijn laatste optredens voor Club, die eindigden met de Supercup tegen Union. Club Brugge verloor die wedstrijd na strafschoppen, maar Sandra voelde toen wel dat hij nog iets had laten zien. Voor hem was het tegelijk het einde van een hoofdstuk: het sportieve gevoel bleef positief, terwijl de nood aan een nieuwe stap almaar duidelijker werd.

Twee maanden buiten de selectie bleven nazinderen

De periode vóór zijn vertrek verliep niet zonder frustratie. Sandra zat twee maanden niet in de selectie en stapte daarna zelf naar trainer Ivan Leko. Hij vond dat hij goed bleef trainen en wilde dat ook duidelijk maken aan zijn coach.

Daarna volgden opnieuw kansen. Leko sprak na de Supercup bovendien lovend over de middenvelder. “Hij zei dat hij mij een heel goeie speler vond en bedankte mij voor mijn inzet”, aldus Sandra. De erkenning van zijn trainer veranderde zijn beslissing niet, maar nam wel elke rancune weg.

Zo kijkt Sandra niet terug op een mislukte passage of een conflict, wel op een moment waarop hij een andere omgeving nodig had. Club Brugge gaf hem volgens zijn eigen relaas nog erkenning, Westerlo gaf hem vervolgens de speelruimte die hij zocht. Die combinatie verklaart waarom hij vandaag zo overtuigd blijft van zijn vertrek.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.