RSC Anderlecht ziet onder Vitor Bruno al contouren van een nieuw spelidee

RSC Anderlecht won met 3-1 van Hammarby en zag onder Vitor Bruno al duidelijke contouren van een herkenbaarder spelidee. De trainer wil Paars-Wit dominant voetbal over de grond laten spelen, maar de wedstrijd legde tegelijk bloot dat zijn kern nog niet alle vereiste profielen heeft.

Vitor Bruno zoekt naar het systeem dat nu bij Anderlecht past

Bruno test in zijn eerste periode twee systemen uit. In een 4-2-3-1 wil Anderlecht de bal opeisen en hoog op het veld voetballen. Dat vraagt volgens de huidige bezetting wel om een balvaste spits, sterke flankaanvallers en een middenvelder die met passes het verschil kan maken.

Net daar zit nog een spanning. Danylo Sikan kan met zijn kopspel, loopacties en pressing waardevol zijn, maar is geen vast aanspeelpunt met de rug naar doel. Hij is eerder een aanvaller die in de zestienmeter opduikt en ruimtes benut. Met een technisch vaardige aanvallende middenvelder achter hem hoeft dat geen probleem te zijn, maar die combinatie staat nog niet volledig op punt.

Lukas Ambros kon centraal achter de spits voorlopig niet overtuigen. Zowel hij als Yari Verschaeren ondervindt daar moeilijkheden in de duels. Ook op het middenveld is de opbouw kwetsbaar wanneer Marco Kana wordt vastgezet, omdat de centrale verdedigers minder vaak een linie kunnen overslaan met een pass.

De 3-1 tegen Hammarby maakte wel duidelijk dat er enthousiasme en energie in de ploeg zit. Bruno koppelt dat aan een duidelijke wens om Anderlecht opnieuw verzorgd en aanvallend te laten voetballen. Dat sluit meer aan bij het voetbalbeeld dat de club nastreeft dan de verschillende richtingen die na het vertrek van Vincent Kompany elkaar opvolgden.

De 4-2-2-2 geeft Sikan en Ambros meer houvast

Na de rust koos Bruno tegen Hammarby voor een 4-2-2-2, een systeem dat momenteel beter lijkt aan te sluiten bij de aanwezige spelers. Sikan krijgt daarin een spits naast zich, terwijl Ambros naar de rechterkant van het vierkant kan schuiven. Daar komt de Tsjech minder vaak in zware centrale duels terecht en kan hij meer gebruikmaken van zijn techniek.

Ook voor spelers als Tristan Degreef en Joshua Nga Kana biedt die veldbezetting mogelijkheden. Cvetkovic geldt daarbij als de aanvaller die altijd moet starten, terwijl Adriano Bertaccini een mogelijke partner voor Sikan kan zijn. Op de flanken van het middenveld kunnen spelers uit de duels centraal worden gehaald en vaker in hun sterke zones komen.

De omzetting hielp ook Enric Llansana. Wanneer hij het spel moet maken, loopt het stroever, maar als loper en werker kan hij een nuttige rol opnemen. Nathan Saliba, Marco Kana en Cedric Hatenboer zijn andere opties voor de posities centraal op het middenveld.

Anderlecht heeft nog gerichte versterking nodig

Welke formatie Bruno ook kiest, Anderlecht heeft nog versterking nodig. Voor het 4-2-3-1 ontbreekt vooral een creatieve speler die hoger op het middenveld passes kan versturen. Oliver Antman is al toegevoegd, terwijl er ook nood blijft aan een profiel dat het spel centraal meer richting geeft.

In een 4-2-2-2 ligt de prioriteit onder meer linksachter. Ilay Camara en Ali Maamar kunnen aanvallend hun weg vinden, terwijl Killian Sardella als rechtsachter meer baat heeft bij een pure winger voor zich. Ludwig Augustinsson kan als betrouwbare back-up dienen, maar Moussa Ndiaye wordt niet gezien als de oplossing voor een ploeg met titelambities.

Bruno laat voorlopig vooral zien dat hij bereid is om zijn idee aan de beschikbare kern aan te passen. De vergelijking met Kompany zit niet in een kopie van vroeger, maar in de keuze voor verzorgd voetbal en kansen voor jonge spelers. De komende weken moet blijken welke extra profielen Antoine Sibierski nog aan de trainer kan aanbieden.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.