Anderlecht zoekt nog naar vaste elf onder Vitor Bruno

Vitor Bruno blijft bij RSC Anderlecht zoeken naar een vaste basiself. De coach sleutelde ook tegen Olympique Lyon grondig aan zijn opstelling, terwijl achterin al meer zekerheden lijken te bestaan dan op het middenveld en voorin. Vooral de strijd op de linkerflank en diep in de spits maakt de keuze voor zaterdag tegen Zulte Waregem interessant.

De defensieve basis krijgt vorm

Dat Bruno nog volop varieert, is niet onlogisch na het zomeroffensief van Antoine Sibierski. Toch lijkt een aanzienlijk deel van zijn elftal stilaan afgelijnd. Colin Coosemans staat tussen de palen niet ter discussie, terwijl Ali Maamar door de afwezigheid van Killian Sardella en Ilay Camara voorlopig eveneens op een basisplaats mag rekenen. De rechtsback greep bovendien zelf zijn kans.

Centraal achterin vormen Léo Pétrot en Giulian Biancone normaal gezien een tandem. Biancone wordt tijdelijk vervangen door Andrew Omobamidele. Het Laatste Nieuws omschrijft de zoektocht van de Portugese coach als een “delicate zoektocht” naar het juiste recept en ziet in Omobamidele voorlopig nog de vraag of hij meer kan worden dan een back-up.

Ook linksachter lijkt de situatie voorlopig duidelijk. Oleg Reabciuk is nog niet wedstrijdfit en Ludwig Augustinsson behoudt daardoor zijn plaats, ondanks een eerder onzekere indruk. Zo lijken de fundamenten van de defensie al gelegd, al blijft Bruno ook daar afhankelijk van de beschikbaarheid van zijn spelers.

Marco Kana is een zekerheid op het middenveld

In de overige linies ligt de puzzel nog nadrukkelijker open. Bruno hanteert een 4-4-2, maar moet op het middenveld enkele knopen doorhakken. De bleke prestaties van Enric Llansana en de aanpassingsperiode van Roméo Amane maken van Marco Kana voorlopig een onbetwiste titularis.

Naast Kana heeft Ilias Koutsoupias volgens de gemaakte denkoefening de beste papieren. Dat de Griek niet op de Europese lijst staat, is voor Anderlecht een jammer gegeven. In de competitie kan hij Bruno wel een extra optie bieden in een linie waarin de coach nog naar evenwicht zoekt.

Op de rechterflank is Lukas Ambros dan weer een vaste waarde. Aan de overzijde ligt de strijd veel minder vast. Het Nieuwsblad ziet daar het voornaamste vraagteken: Marten Winkler en Oliver Antman moeten onderling uitmaken wie hoger in de pikorde staat. Antman lijkt daarbij klaar om de bovenhand te nemen.

Ook voorin blijft de keuze open

Een rij hoger wacht Thelo Aasgaard op zijn kans. Op termijn moet hij Danylo Sikan, die tussen het middenveld en de aanval zwerft, onder druk zetten. Die positie is belangrijk voor de balans van Bruno’s elftal: Sikan kan het spel verbinden, maar Aasgaard biedt een andere optie wanneer de coach zijn aanval anders wil invullen.

De grootste rechtstreekse concurrentiestrijd speelt zich diep in de punt af. Mihajlo Cvetkovic en Tawfik Bentayeb liggen dicht bij elkaar in de weegschaal om aan de aftrap te verschijnen. De voorlopige sterkste elf laat daarom nog één plaats open: Bentayeb of Cvetkovic naast Sikan.

Voor Bruno wordt het duel met Zulte Waregem dus opnieuw een moment om keuzes te bevestigen of bij te sturen. Achterin heeft hij al een duidelijke ruggengraat, maar de invulling van de flanken, het middenveld en de aanval bepaalt of Anderlecht eindelijk dichter bij een herkenbare typeploeg komt.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.