Anderlecht nadert vaste basis: Bruno houdt knopen over in Brugge

RSC Anderlecht trekt zondag naar Club Brugge met een almaar duidelijkere basis onder Vitor Bruno. Na weken van veel wissels lijkt de coach op zeven plaatsen houvast te hebben gevonden. Vooral op de flanken, in de spits en naast Mario Stroeykens op het middenveld moet hij nog knopen doorhakken voor de verplaatsing naar de landskampioen.

Continuïteit bracht Anderlecht rust tegen Salzburg

Bruno kreeg de voorbije periode kritiek omdat hij geregeld stevig roteerde. Ook na waarschuwingen van CEO Kenneth Bornauw en eigenaar Marc Coucke wijzigde hij tegen Westerlo opnieuw een groot deel van zijn ploeg. Na de zware nederlaag in Gent koos hij dus nadrukkelijk voor nieuwe impulsen.

Tegen Salzburg pakte de Portugees het anders aan. Bruno verklaarde na die match dat hij “voelde dat dit het moment was voor continuïteit”. Enric Llansana en Danylo Sikan kwamen in de ploeg omdat Ilias Koutsoupias niet speelgerechtigd was in de Europa League en Thelo Aasgaard met een lichte blessure uitviel. Voor het overige bleef zijn elftal intact.

Die aanpak lijkt de basis te vormen voor zondag. Indien hij fit is, is Colin Coosemans een vaste waarde in doel. Voor hem lijken Ali Maamar, Giulian Biancone, Léo Pétrot en Ludwig Augustinsson voorlopig de beste papieren te hebben. Augustinsson heeft zich op de linksbackpositie naar voren geschoven ten opzichte van Oleg Reabciuk.

Ook Mario Stroeykens blijft een certitude op het middenveld. Op de rechterflank vormt Lukas Ambros volgens de huidige lijn een logische combinatie met Maamar. De Tsjech verdween na zijn sterke start even uit beeld, maar lijkt opnieuw beter in het plaatje van Bruno te passen.

Winkler, Bentayeb en het middenveld zorgen voor keuzes

De linkerflank kan een belangrijk vraagstuk worden. Jayden Onia Seke verliet het veld onlangs in tranen na een kniestoot in de rug. Bruno liet uitschijnen dat de schade meevalt, maar zijn inzetbaarheid in Brugge blijft onzeker. Marten Winkler profiteert mogelijk van die situatie. De Duitser viel gretig in, scoorde en was al voor de achtste keer beslissend.

Winkler speelt liefst aan de rechterkant, maar kan zijn snelheid ook links uitspelen. Daardoor lijkt hij daar een streepje voor te hebben op Oliver Antman, die ondanks een assist opnieuw niet volledig overtuigde. Tristan Degreef maakte de voorbije weken evenmin een onbetwistbare indruk, terwijl Joshua Nga Kana en Noa Ojea lager in de pikorde staan.

In de punt blijft de concurrentie eveneens open. Mihajlo Cvetkovic geldt als een belangrijke speler voor de toekomst, maar Tawfik Bentayeb kan wijzen op zijn neus voor doelpunten. Bentayeb heeft gemiddeld 156 minuten nodig per treffer, tegenover 202 minuten voor Cvetkovic. Adriano Bertaccini scoort nog sneller, met gemiddeld een doelpunt om de 42 minuten, al blijft hij vooral een noodoplossing.

Het voornaamste dilemma ligt wellicht naast Stroeykens. Sikan maakte tegen Salzburg aanspraak op meer, maar is van nature een spits. Aasgaard kreeg de voorbije weken vaak de voorkeur, alleen is het hoogst twijfelachtig of hij tijdig klaar geraakt. Koutsoupias en Llansana vormen dan weer een mogelijke combinatie, hoewel zij nog geen minuut samen op het veld stonden.

De druk blijft hoog voor Bruno

De recente zeges brachten rust, maar namen de druk rond Bruno niet helemaal weg. Anderlecht blijft na de bekerblamage op twee fronten in de running, terwijl de achterstand op de koploper niet mag oplopen tot elf punten. De topper in Brugge wordt daardoor meer dan een test van de gekozen basiself.

Bruno heeft eindelijk een aantal vaste ankerpunten, maar moet tegelijk vermijden dat zijn elftal opnieuw helemaal door elkaar wordt geschud. De keuzes die nog resteren, kunnen mee bepalen of de herwonnen stabiliteit ook tegen Club Brugge standhoudt.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.