Anderlecht dreigt Stroeykens opnieuw te miskennen: Bruno vindt zijn rol

Mario Stroeykens heeft zich bij RSC Anderlecht in enkele weken tijd opnieuw in de ploeg gespeeld. Vitor Bruno geeft hem een vaste plaats op het middenveld, maar precies die keuze legt de uiteenlopende visies binnen de club bloot. Terwijl Stroeykens sportief opnieuw rendement brengt, dreigt zijn situatie ook financieel belangrijk te worden voor Paars-Wit.

Stroeykens groeit in zijn nieuwe rol bij Anderlecht

Na een periode waarin hij zelfs maanden op de tribune belandde, staat Stroeykens nu vijf wedstrijden op rij in de basis. Bruno rehabiliteerde de 22-jarige aanvaller niet alleen, maar gebruikte hem ook lager op het veld. De coach ziet in hem een middenvelder die de bal kan bijhouden, diepgang kan maken en tegelijk voldoende loopvermogen en duelkracht heeft voor de as.

Stroeykens gaf zelf aan dat die positie niet zijn natuurlijke rol is, al amuseert hij zich er wel en wil hij vooral spelen. Hij omschrijft zichzelf als een complete middenvelder. Dat profiel past volgens Bruno beter bij een centrale positie dan bij de rol van pure afwerker die Stroeykens vroeger vaker kreeg. Met 18 doelpunten in 168 optredens voor de eerste ploeg was hij ook nooit uitsluitend een goalgetter.

De recente cijfers geven die omschakeling extra gewicht. Stroeykens trof drie keer raak en leverde daarmee vier punten op. Zijn doelpunt in de 4-1-zege tegen Westerlo onderstreepte dat hij ook vanuit een diepere positie nog in de zestien kan opduiken. Bruno lijkt dus niet zomaar een tijdelijke oplossing te hebben gekozen, maar een speler opnieuw te hebben ingepast op een plek waar zijn kwaliteiten beter samenkomen.

Dat betekent niet dat alle vragen verdwenen zijn. Tegen de counters van KAA Gent had Stroeykens het lastig om het evenwicht te bewaren. Bruno erkent dat er in zijn positiespel nog werk wacht, maar vindt dat ervaring precies voortkomt uit wedstrijden op die positie. De komende duels met RB Salzburg en Club Brugge worden een stevige test voor die redenering.

De sportieve keuze botst met de interne visie

De heropleving van Stroeykens staat haaks op het beeld dat eerder rond hem leefde. Technisch directeur Antoine Sibierski stelde publiek dat een vertrek beter zou zijn en dat de speler nog een lange weg had af te leggen om aan de vereiste standaarden te beantwoorden. Vanuit de entourage van Stroeykens werd dan weer tegengesproken dat hij tijdens de voorbereiding zijn schouders zou hebben laten hangen.

Bruno gaf toe dat hij aanvankelijk zelf onvoldoende rekening hield met de aanvaller. Inmiddels maakt hij een andere keuze, ook al zou de directie liever Enric Llansana als verbinding tussen verdediging en aanval zien. Marco Kana moest zijn plaats in de ploeg intussen afstaan aan Stroeykens, terwijl Romeo Amane verder op de achtergrond blijft. Zo krijgt een tactische beslissing meteen ook een bredere interne betekenis.

Voor RSC Anderlecht gaat het bovendien verder dan de opstelling van één wedstrijd. Stroeykens verlengde een jaar geleden tot medio 2028, maar leek nadien alsnog richting uitgang te worden geduwd. Nu hij weer speelt en beslissend is, kan hij opnieuw waarde opbouwen. Zijn marktwaarde werd twee jaar geleden nog op 14 miljoen euro geschat, waardoor een herlancering ook vanuit financieel standpunt moeilijk te negeren valt.

De club en de speler lijken behoudens een grote verrassing na dit seizoen alsnog uit elkaar te gaan. Alleen is het verschil groot tussen gratis of voor een klein bedrag vertrekken en vertrekken na een overtuigende sportieve heropleving. Bruno kan op meerdere punten onder druk staan, maar zijn keuze voor Stroeykens geeft Anderlecht minstens opnieuw een speler met perspectief. Of die lijn standhoudt wanneer de tegenstand zwaarder wordt, zal mee bepalen hoeveel ruimte de coach intern nog krijgt.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.