Rode Duivel Dante Vanzeir: “Je kunt niet zeggen dat mijn carrière een mislukking is”

Dante Vanzeir legt zich niet neer bij het oordeel dat zijn loopbaan na zijn avontuur in de Verenigde Staten zou zijn ontspoord. De aanvaller van Cercle Brugge wil opnieuw het niveau van vroeger halen, al blijft hij realistisch over zijn kansen bij de Rode Duivels.

Vanzeir wijst het etiket van mislukking af

Vanzeir kende zijn grote doorbraak bij Union. Daar beleefde hij naar eigen zeggen zijn mooiste jaren. Na zijn transfer naar de Verenigde Staten verdween de aanvaller vervolgens meer naar de achtergrond, waardoor er kritiek kwam op de keuzes die hij in zijn carrière maakte.

In een uitgebreid gesprek met Het Nieuwsblad verwerpt Vanzeir dat harde oordeel. Hij beseft dat zijn parcours na Union niet volledig liep zoals hij zelf had gehoopt, maar ziet daarin geen bewijs van een mislukte carrière. “Maar het waren mijn mooiste jaren en het is nadien niet allemaal uitgedraaid zoals ik gehoopt had. Nu ja, dat is het risico als je een ander avontuur aangaat. En je kunt nu ook niet zeggen dat mijn carrière een mislukking is, hè.”

Die reactie is tegelijk een duidelijke nuance op het beeld dat rond hem is ontstaan. Vanzeir ontkent niet dat hij na zijn periode bij Union een minder zichtbare fase kende. Hij plaatst die periode wel in de context van een bewuste keuze voor een nieuw avontuur, met de risico’s die daar volgens hem onvermijdelijk bij horen.

Bij Cercle Brugge zoekt hij opnieuw zijn oude niveau

Bij Cercle Brugge krijgt Vanzeir een andere rol dan de aanvallerspositie waarmee hij vroeger vooral werd geassocieerd. Hij speelt er meer op de 10 en wil van daaruit opnieuw de Vanzeir van vroeger worden. Die persoonlijke doelstelling houdt ook een grotere ambitie levend, zonder dat hij daar onrealistisch over wil doen.

“Maar desondanks blijf ik ernaar streven om opnieuw de Vanzeir van vroeger te worden”, zegt hij. “De kans is klein dat ik dan opnieuw Rode Duivel word, ik ben daar realistisch in. Al houdt die droom je wel scherp en gemotiveerd.”

Vanzeir koppelt zijn huidige ambitie dus niet aan een belofte over een terugkeer bij de nationale ploeg. De droom blijft bestaan, maar vooral als drijfveer om opnieuw te groeien bij Cercle. Voor de aanvaller is de eerste inzet helder: opnieuw aansluiting vinden bij het niveau dat hem bij Union tot een opvallende naam in het Belgische voetbal maakte.

Knieblessures maakten zijn weg naar boven zwaarder

Vanzeir blikt ook terug op zijn jeugdjaren bij KRC Genk, waar hij met zware knieblessures kampte. Hij beschouwt het al als een belangrijke prestatie dat hij ondanks die hindernissen de eerste ploeg bereikte. “Ik was bij Genk sowieso al niet het grootste talent, ik ging soms met de hakken over de sloot naar de volgende jeugdcategorie. Dat ik dan, ook nog eens met dat blessureleed, de eerste ploeg heb gehaald, vind ik al straf.”

Die voorgeschiedenis verklaart mee waarom Vanzeir zijn loopbaan niet uitsluitend beoordeelt op de periode na Union of op zijn avontuur in de Verenigde Staten. Hij kijkt ook naar de weg die hij ondanks blessureleed heeft afgelegd. Bij Cercle Brugge wil hij daar nu een nieuw hoofdstuk aan toevoegen, met het streven naar zijn vroegere niveau als duidelijk richtpunt.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.