Doku vertelt over zwaar WK: ‘Ik hoestte zelfs bloed op’

Jérémy Doku heeft teruggeblikt op een bijzonder zwaar WK met de Rode Duivels. De winger van Manchester City kampte al in de voorbereiding met fysieke problemen, werd tijdens het toernooi ernstig ziek en miste daardoor wedstrijden. Uiteindelijk keerde hij terug in de basis, kort nadat hij in Engeland de geboorte van zijn eerste zoon had meegemaakt.

Klachten begonnen al voor het WK

Doku leek na een degelijk seizoen bij Manchester City een van de Belgische smaakmakers op het WK te kunnen worden. Zelf legt hij uit dat de problemen al ruim voor de eerste wedstrijd begonnen. Zijn linkerknie zwol op, daarna kreeg hij last aan de kuit en daags voor de uitzwaaimatch tegen Tunesië begon hij voortdurend te hoesten.

“Echt elke seconde. Ik kon geen woord zeggen zonder te hoesten”, vertelt Doku bij Sporza. Daar kwam plots ook een hevige borstpijn bij. “Ik kon niet bewegen, ik kon niet inademen. De ploegdokter heeft me dan medicatie gegeven. De pijn minderde wel, maar ik had nog altijd veel last.”

Ook bij de aankomst in de Verenigde Staten was de pijn niet verdwenen. Vier dagen voor de openingsmatch liet Doku bondscoach Rudi Garcia weten dat het niet meer ging. In de week voor de wedstrijd tegen Egypte kon hij niet normaal trainen, raakte hij snel vermoeid en bleef de hoest aanhouden.

De aanvaller beschrijft hoe ernstig de situatie werd. “Op een bepaald moment hoestte ik zelfs bloed op”, zegt hij. Midden in de nacht trok hij naar de spoedafdeling van het ziekenhuis. “Ik kon wel wenen van de pijn.”

Iran moest Doku missen, geboorte zoon volgde

De wedstrijd tegen Iran kwam voor Doku te vroeg. Hij kon niet trainen en zelfs niet lopen, waardoor hij aan de kant bleef. De medische staf startte een antibioticakuur op. Zo viel zijn afwezigheid samen met een onverwacht belangrijk familiemoment.

Om zes uur ’s ochtends werd op zijn hoteldeur geklopt met de boodschap dat het water van zijn vrouw was gebroken. Doku noemt die samenloop achteraf een “perfect scenario”: hij kon niet spelen, maar kreeg wel de kans om naar Engeland terug te vliegen voor de bevalling.

“Ik wilde naar mijn vrouw gaan en de Belgische voetbalbond heeft zelfs niet tegengestribbeld. Ze wilden me echt helpen om erbij te zijn en daar ben ik hen heel dankbaar voor”, vertelt hij. Twee uur voor de bevalling kwam hij bij zijn vrouw aan. Hij kon vervolgens één nacht bij zijn pasgeboren zoon slapen, voor hij alweer naar de nationale ploeg moest terugkeren.

Terug in de basis tegen Nieuw-Zeeland

Na twee trainingen op rij kon Doku opnieuw starten voor de Rode Duivels, tegen Nieuw-Zeeland. Voor de winger was die terugkeer geen toeval. “Toeval? Daar geloof ik niet in”, zegt hij, terwijl hij daarbij naar God verwijst.

Zijn tijdelijke afwezigheid riep bij sommige mensen vragen op, beseft Doku. De timing van zijn terugreis naar Engeland leek volgens hem haast te perfect. Toch is hij duidelijk over zijn situatie: “Ik kan begrijpen waarom mensen dachten dat mijn afwezigheid georkestreerd was. Het was te perfect. Maar ik heb niet gelogen om een wedstrijd te missen.”

Zo kreeg Doku’s WK een heel andere invulling dan vooraf verwacht: eerst een strijd tegen pijn en ziekte, daarna een korte terugkeer naar zijn gezin en uiteindelijk toch opnieuw een plaats in de Belgische basiself.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.