Spanje viert wereldtitel, maar Paredes laat WK-finale nazinderen

Spanje stond zondagavond op de hoogste voetbaltroon, maar de WK-finale kreeg na het laatste fluitsignaal nog een grimmige epiloog. La Roja klopte Argentinië met 1-0 na verlengingen en kroonde zich voor de tweede keer tot wereldkampioen, terwijl de frustratie bij de verliezende finalist volledig naar boven kwam.

Spanje breekt de Argentijnse muur pas laat open

De verwachtingen lagen hoog in New Jersey. Na het spektakel in de troostfinale en de sterke slotfase van Argentinië in de halve finale tegen Engeland leek alles klaar voor een finale met vuur, ritme en twee ploegen die elkaar zouden durven aankijken.

Op het veld draaide het anders uit. Spanje nam de wedstrijd in handen zoals het dat zo vaak doet: via balbezit, geduld en versnellingen op het juiste moment. Argentinië plooide meteen terug en vond amper een manier om zelf gevaar te ontwikkelen.

Na 90 minuten had Argentinië nog geen doelpoging op de teller staan. De avond werd nog zwaarder toen Enzo Fernandez vlak voor het einde van de reguliere speeltijd een tweede gele kaart kreeg. Vanaf dat moment moest Argentinië niet alleen overleven, maar ook hopen dat Spanje zijn overwicht niet zou omzetten in de beslissende prik.

Die prik kwam er uiteindelijk toch. Ferran Torres maakte in de tweede verlenging de 1-0 en zette Spanje op koers naar een nieuwe wereldtitel. Argentinië probeerde daarna nog druk te zetten, maar een gelijkmaker bleef uit.

De frustratie barst open na het laatste fluitsignaal

Voor Argentinië betekende dat het einde van de droom op een tweede opeenvolgende wereldtitel. Terwijl Spanje zijn vreugde vierde en de televisiebeelden vooral de feesttaferelen op en naast het veld volgden, ontstond elders op het veld een opstoot.

Vooral Leandro Paredes kwam daarbij fel in beeld. De middenvelder had kort na zijn invalbeurt al een bedenkelijke gele kaart gekregen en verloor na affluiten opnieuw zijn koelbloedigheid. Eerst probeerde hij een slag uit te delen.

Toen ploegmaats hem weg probeerden te trekken, richtte Paredes zijn aandacht op Pablo Gavi. De situatie dreigde even verder te escaleren, maar uiteindelijk konden de gemoederen nog voor de medailleceremonie tot bedaren worden gebracht.

Zo bleef de finale niet alleen hangen als de avond waarop Spanje opnieuw wereldkampioen werd. Ze zal ook herinnerd worden als een wedstrijd waarin Argentinië voetballend nauwelijks uit zijn schulp kwam en de teleurstelling na afloop nog één keer zichtbaar oversloeg in pure ontlading.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.