Argentinië verliest wereldtitel én gezicht na pijnlijke WK-finale

Argentinië stond zondagavond op één wedstrijd van een zeldzame voetbalstatus: opnieuw wereldkampioen worden. Maar tegen Spanje bleef van die droom vooral ontgoocheling over. De 1-0-nederlaag na verlengingen was niet alleen sportief pijnlijk, ze legde ook een ongemakkelijke vraag bloot: waar was de ploeg die vier jaar eerder nog alles uitstraalde?

Van twijfels naar hoop, en weer terug

Voor het WK hingen er al vragen boven Argentinië. De kern die vier jaar geleden de wereldtitel pakte, was nauwelijks vernieuwd. Dat voedde de twijfel of de Albicelestes nog dezelfde honger hadden.

Ook Lionel Messi stond onder een vergrootglas. Hij was intussen 39 jaar en had enkele seizoenen in de minder hoog aangeschreven MLS achter de rug. Toch leek hij in de groepsfase alle twijfel met de glimlach weg te spelen.

Argentinië pakte een perfecte 9 op 9 en Messi was goed voor zes doelpunten. Het beeld kantelde snel: de titelverdediger leefde, en de route richting de halve finales oogde op papier haalbaar. Alleen vertelde het veld een veel grilliger verhaal.

Tegen Kaapverdië had Argentinië al verlengingen nodig. Daarna volgde tegen Egypte een comeback na een 0-2-achterstand. Ook tegen Zwitserland, dat met tien verder moest, kwam het opnieuw tot verlengingen.

In de halve finale tegen Engeland leek de ploeg zelfs op weg naar uitschakeling. Twee late doelpunten sleepten Argentinië alsnog naar een 1-2-zege. Net dat slotakkoord deed vermoeden dat de kampioenen nog één keer konden toeslaan.

Spanje duwt Argentinië in de leegte

De finale bracht het tegenovergestelde. Spanje was superieur en Argentinië vond geen antwoord, zeker niet offensief. In de reguliere speeltijd kwam de titelverdediger zelfs niet tot één doelpoging.

De nederlaag na verlengingen voelde daardoor niet als een ongelukkig detail, maar als een logische afloop van een eenzijdige finale. Argentinië had de kans om geschiedenis te schrijven, maar liet vooral een indruk van machteloosheid achter.

Bij NOS was Kenneth Perez bijzonder hard voor de Argentijnen. “Natuurlijk word je in de hoek gedreven door het superieure Spanje, maar dit is echt schandalig. Met spelers als Paredes, Otamendi en Tagliafico voorop was het echt gênant hoe ze speelden. Dit is gewoon het kapot willen maken van voetbal”, klonk het.

Vooral Leandro Paredes kreeg de volle laag. Na zijn invalbeurt pakte hij meteen geel na een gemene duw. Ook na het laatste fluitsignaal ging hij over de schreef, waardoor de frustratie rond de Argentijnse houding alleen maar groter werd.

Geert De Vlieger schreef op X: “Proficiat Spanje! 🇪🇸 Paredes geeft dit tornooi nog een extra kotsrandje 🤮🤮”. Perez spaarde hem evenmin: “Paredes is een schande voor het voetbal. Het is beschamend om te zien hoe dit team zich gedraagt op het veld. Ik kan er echt kwaad om worden als je met dit soort gedrag wil voetballen.”

Zo eindigde Argentinië niet met het beeld van een kampioen die waardig viel, maar met een finale die blijft nazinderen om wat er ontbrak. Voetbal, dreiging, controle en uiteindelijk ook beheersing. Spanje pakte de wereldtitel, Argentinië bleef achter met stevige vragen over de manier waarop het zijn kroon verloor.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.