Vanhaezebrouck fileert keuzes van Garcia, maar ziet WK-vlam opnieuw branden

Het WK van de Rode Duivels was geen vlekkeloze tocht, maar volgens Hein Vanhaezebrouck wel opnieuw een verhaal dat iets losmaakte in België. De voormalige trainer zag fouten, verkeerde keuzes en momenten waarop het plan niet klopte. Toch overheerst bij hem geen ontgoocheling, maar een opvallend positieve eindbalans.

Garcia kreeg kritiek op zijn beginfase

Vanhaezebrouck blikte bij Het Nieuwsblad terug op het parcours van de Rode Duivels onder bondscoach Rudi Garcia. Vooral de groepsfase liet bij hem sporen na. Die verliep moeilijker dan verwacht, en niet alleen door de tegenstand.

“De groepsfase was moeilijker dan verwacht, ook omdat er een aantal verkeerde keuzes werden gemaakt. Tegen Egypte afwachtend beginnen, bijvoorbeeld. Er had veel meer vuur en energie in moeten zitten, want wij zijn geen land zoals Frankrijk, dat puur op kwaliteit all the way kan gaan”, stelde Vanhaezebrouck.

Die analyse raakt een gevoelig punt bij deze generatie Rode Duivels. België kan nog altijd rekenen op kwaliteit, maar Vanhaezebrouck ziet geen ploeg die wedstrijden zomaar op talent alleen naar zich toe trekt. Intensiteit, durf en energie blijven volgens hem essentieel.

Senegal, geluk en een plan dat wrong

Ook de wedstrijd tegen Senegal bleef bij Vanhaezebrouck hangen. België ging door, maar de manier waarop overtuigde hem veel minder. Hij wees niet naar een meesterzet van de bondscoach, wel naar het toeval dat de Duivels overeind hield.

“Niet dankzij de wissels van Garcia maar met puur geluk konden we Senegal kloppen. Wat ik van die match vooral onthoud was het verkeerde gameplan: een defensieve aanpak met een offensieve opstelling”, klonk het scherp.

Daarmee legde Vanhaezebrouck de vinger op een spanningsveld dat vaker terugkomt bij nationale ploegen. Niet alleen de namen op het blad tellen, maar vooral de samenhang tussen intentie en uitvoering. In zijn ogen zat daar net tegen Senegal een breuklijn.

Herstel tegen de VS, maar grenzen blijven zichtbaar

Tegen de Verenigde Staten zag Vanhaezebrouck wel een bondscoach die bijstuurde. Garcia koos volgens hem toen voor een defensieve aanpak én een defensieve opstelling. Door meer met lange ballen te spelen, kon België de sterkte van de tegenstander omzeilen.

Toch lag de lat daarna niet plots onbegrensd hoog. Voor Vanhaezebrouck voelde de kwartfinale als een logisch eindstation. Niet als een vernedering, wel als een realistische grens voor deze ploeg op dit toernooi.

Zijn eindoordeel is daardoor opvallend genuanceerd. “Geen schande. Als je bij de laatste acht op het WK geraakt, is dat gewoon heel positief. Het heeft weer iets gecreëerd in België.”

Vooral dat laatste blijft hangen. Vanhaezebrouck verwees naar de grote schermen die in het hele land opdoken en zag daarin het bewijs dat de supporters opnieuw mee waren. Ook voor de voetbalbond was het WK financieel een succes, gaf hij nog mee.

De balans is dus dubbel, maar niet bitter. Garcia en zijn spelers ontsnapten niet aan kritiek, alleen verdween het grotere gevoel niet achter die details. België stond opnieuw samen rond zijn nationale ploeg, en dat is in voetbal vaak meer waard dan een zuiver tactisch rapport.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.