Garcia onder vuur na harde analyse over vertrouwen bij Rode Duivels

Rudi Garcia mag dan gedaan hebben wat vooraf van hem werd gevraagd, rond zijn toekomst bij de Rode Duivels hangt plots weer bijzonder veel spanning. Kristof Liberloo, sportchef en Rode Duivels-watcher van Het Nieuwsblad, legt in een scherpe mail aan de bondscoach uit waarom hij niet voor een contractverlenging zou kiezen.

Een geslaagd WK, maar geen gerust gevoel

Liberloo stelt de vraag of Garcia zelf nog verder wil bij de nationale ploeg. Op papier, zo klinkt het, werd het WK uiteindelijk een geslaagd toernooi omdat de vooropgestelde ambitie werd waargemaakt. Toch verdwijnt daarmee niet alle twijfel.

De sfeer binnen de groep werd meermaals als zeer positief omschreven. Liberloo erkent dat beeld ook, maar plaatst er meteen een nuance bij. Volgens hem lag de verdienste niet alleen bij Garcia, maar vooral bij de leidinggevende spelers die de kern bij elkaar hielden.

Daarbij verwijst hij naar een groepsgesprek dat zonder de bondscoach werd georganiseerd. Dat detail weegt in zijn beoordeling zwaar door. Het suggereert dat de groep werkte, maar niet noodzakelijk omdat alles rond de bondscoach vanzelf stevig stond.

Liberloo schrijft vervolgens dat hij, mocht hij in de schoenen van Vincent Mannaert staan, Garcia niet zou aanhouden als bondscoach. Over het WK zelf wil hij niet te hard oordelen: Garcia deed wat hij moest doen. Zijn keuzes en wissels noemt hij eigenzinnig en vaak vreemd, maar de discussie daarover vindt hij uiteindelijk beperkt nuttig.

Zijn redenering is helder: als die beslissingen verkeerd waren uitgedraaid, was Garcia zwaar bekritiseerd. Omdat ze tegen Senegal en de VS wél goed uitdraaiden, verdient hij volgens Liberloo ook de bijhorende lof. Alleen is dat voor hem niet voldoende om vertrouwen op langere termijn te rechtvaardigen.

De twijfel zit dieper dan één toernooi

Voor Liberloo draait de kern van de zaak niet om één wedstrijd, één wissel of één geslaagd moment. Hij wijst vooral naar het volledige anderhalf jaar onder Garcia. Daarin zag hij te weinig constante terug.

Wat de ene keer werkte, viel de volgende keer volledig uit elkaar, luidt zijn analyse. Liberloo vergelijkt het met een goochelaar die tien trucs toont, waarvan er drie of vier mislukken. Dan stap je volgens hem ontgoocheld het circus buiten.

Nog gevoeliger is zijn inschatting over het vertrouwen binnen de spelersgroep. Liberloo schrijft dat ook spelers, waaronder belangrijke namen, niet overtuigd zijn. Volgens hem leefde dat gevoel al langer en was de WK-kwalificatiecampagne ondanks de plaatsing een hobbelparcours.

Zijn kritiek gaat ook over de indruk die Garcia maakte op de belangrijkste Rode Duivels. Die zijn bij hun topclubs een dynamische en moderne aanpak gewoon, waarin details zwaar doorwegen. Garcia keek volgens Liberloo te vaak terug naar zijn verleden met Cristiano Ronaldo en Francesco Totti.

Het beeld dat blijft hangen, is dat van een bondscoach die tijdens het WK vooral in zijn schriftje kribbelde. Liberloo laat ruimte voor resultaatvoetbal: als die aanpak België wereldkampioen had gemaakt, was het verhaal anders geweest. Maar België werd geen wereldkampioen, en net daarom blijft de vraag rond Garcia zo geladen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.