Vervoort duwt Garcia richting jeugd na late Duivelse ontsnapping

De comeback tegen Senegal heeft de Rode Duivels wel gered, maar niet noodzakelijk gerustgesteld. Een 0-2 achterstand nog ombuigen in extremis zorgt voor opluchting, alleen blijft de vraag hangen wat deze ploeg nu echt nodig heeft. Patrick Vervoort kijkt daarbij niet naar voorzichtigheid, maar naar fris bloed, lef en spelers die zonder rugzak het veld in durven stappen.

Een oude WK-reflex duikt opnieuw op

Vervoort weet hoe snel de sfeer rond een nationale ploeg kan kantelen. De voormalige Rode Duivel werd zelf in de strijd gegooid op het WK van 1986, in een periode waarin België volgens hem ook nood had aan nieuwe energie.

In Het Nieuwsblad maakt hij de vergelijking met toen. “Het was een beetje dezelfde situatie als nu”, klinkt het. “De mot zat er wat in en er was nieuw bloed nodig. Grün, Demol en ikzelf hadden er een goed seizoen op zitten. We waren in vorm en waren bereid ons honderd procent te geven. We kregen de schwung er opnieuw in.”

Die herinnering is meer dan nostalgie. Vervoort ziet in de huidige generatie jonge Duivels hetzelfde soort onbevangenheid dat een ploeg plots weer zuurstof kan geven. Niet omdat ervaring waardeloos wordt, wel omdat een wedstrijd soms vraagt om spelers die het tempo en de durf meteen omhoog jagen.

De jeugd als antwoord op twijfel

Voor Vervoort is Fernandez-Pardo een duidelijk voorbeeld. “Die jongen valt altijd goed in, kan de diepte zoeken”, zegt hij. Zulke profielen brengen volgens hem iets wat de Rode Duivels nu kunnen gebruiken: directe actie, loopvermogen en zin om pijn te doen.

Hij verwijst ook naar Moreira. Daar zag Vervoort dezelfde energie terug, dezelfde honger om een wedstrijd open te breken. “Ik zie die jonge kerels net als wij toen het gras opeten”, klinkt het. “Dat zag je toch ook met Moreira.”

Opvallend is dat Vervoort die jeugdige impuls niet los ziet van de oudere kern. Volgens hem ging ook Tielemans er beter door spelen. Dat is vaak het effect van frisse invallers: ze veranderen niet alleen hun eigen wedstrijd, ze dwingen ook de spelers rond zich om sneller te denken en scherper te handelen.

“Die jongeren zijn sowieso offensiever ingesteld, denken minder na en gaan er volledig voor”, zegt Vervoort. “Ze zijn enthousiast. Dat is toch wat we nodig hebben?” In die ene vraag zit de kern van zijn boodschap aan Garcia: durf het elftal opnieuw wat onvoorspelbaarheid te geven.

Vervoort verzamelde uiteindelijk 32 caps voor de Rode Duivels, maar het WK van 1986 bleef zijn enige toernooi. Net daarom klinkt zijn pleidooi niet vrijblijvend. Hij weet hoe een kans op het juiste moment een ploeg én een carrière kan doen kantelen.

Na Senegal ligt de bal zo opnieuw bij Garcia. De ontsnapping heeft de schade beperkt, maar ze heeft tegelijk het debat geopend over de richting waarin deze ploeg moet groeien. Soms begint vernieuwing niet met een groot plan, maar met een paar jonge spelers die het gras willen opeten.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.