Rode Duivels blijven in WK-stilstand na zenuwslopende avond tegen Iran

Wat op voorhand een groepsfase zonder al te veel averij moest worden, begint voor de Rode Duivels steeds meer te knellen. Na het gelijkspel tegen Egypte bleef België ook tegen Iran steken op 0-0, waardoor de WK-start vooral vragen oproept. Niet alles is verloren, maar de marge is plots een pak kleiner geworden.

Een aanval met noodoplossingen

Rudi Garcia moest al voor de aftrap schuiven aan zijn elftal. Jérémy Doku was ziek en Charles De Ketelaere bleek niet fit genoeg om te starten. Daardoor kwam Romelu Lukaku vroeger dan voorzien aan de aftrap, terwijl Alexis Saelemaekers op de flank werd uitgespeeld.

Ook Maxim De Cuyper en Nicolas Raskin verschenen in de basis. Met die aanpassingen probeerden de Rode Duivels vanaf het begin controle te nemen, en dat lukte territoriaal ook. Alleen bleef het verschil tussen balbezit en echte dreiging opnieuw opvallend groot.

Iran liet zich intussen niet zomaar wegduwen. De eerste grote kans was zelfs voor Kanaani, die in de draai kon uithalen. Thibaut Courtois moest meteen tonen dat zijn reflexen scherp stonden en hield België overeind.

Net voor de drinkpauze ontsnapten de Duivels nog nadrukkelijker. Mehdi Taremi werkte een ingestudeerde vrije trap binnen, maar de VAR greep in. De Iraanse spits stond miniem buitenspel, waardoor België met de schrik vrijkwam.

Druk zonder doorbraak, spanning zonder verlossing

Na de rust moest er meer tempo, meer variatie en vooral meer snedigheid komen. Toch bleef het spelbeeld te lang hetzelfde. België drukte, Iran hield de organisatie vast en de grote kansen kwamen niet vanzelf.

Opnieuw moest Courtois ingrijpen op een poging van Taremi, dit keer na een volley. Het was zo’n moment dat het ongemak rond deze Belgische wedstrijd nog wat groter maakte. De Duivels domineerden op papier, maar moesten achterin alert blijven voor het meest concrete gevaar.

Rond het uur kwam eindelijk die Belgische kans waarop iedereen zat te wachten. De Cuyper kon van dichtbij afdrukken, maar Alireza Beiranvand pakte uit met een geweldige redding. Het voelde even alsof de wedstrijd kon kantelen, alsof België eindelijk een barst had gevonden.

Die hoop werd snel weer afgeremd. Nathan Ngoy, tot dan toe sterk in zijn wedstrijd, verslikte zich in een terugspeelbal en moest aan de noodrem trekken. Rood voor de verdediger, en België moest de laatste dikke twintig minuten met tien verder.

Daardoor verdween een deel van de Belgische dominantie, al bleef de ploeg zoeken naar een late bevrijding. De Cuyper kreeg opnieuw een mogelijkheid, maar zijn schot met de mindere voet bleef binnen het bereik van Beiranvand. Ook een verre krul van Dodi Lukebakio vond de weg naar doel niet meer.

Nieuw-Zeeland wordt plots een wedstrijd met gewicht

Met twee punten uit zes is de WK-start van België verre van wat vooraf werd verwacht. De Duivels zijn nog niet uitgeteld, zeker omdat nog niemand in groep G een wedstrijd kon winnen. Maar het gevoel rond deze ploeg is na twee matchen wel veranderd.

De slotwedstrijd tegen Nieuw-Zeeland krijgt daardoor een heel andere lading. Wie groepswinst wil pakken, moet winnen. Voor een ploeg die naar dit WK trok met de verwachting om vlot door de groepsfase te stappen, is dat geen detail meer.

België heeft nog alles in handen, maar het comfort is weg. Tegen Iran bleef vooral hangen dat initiatief niet genoeg is wanneer de scherpte in de zestien ontbreekt. Op een WK wordt dat soort stilstand snel een verhaal op zich.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.