Pfaff legt gevoelige zorg bij Rode Duivels bloot na WK-valse start

De 1-1 tegen Egypte heeft meteen een laag spanning over het WK van de Rode Duivels gelegd. Niet omdat één gelijkspel alles beslist, wel omdat België al vroeg geconfronteerd wordt met vragen die dieper gaan dan één mindere avond. Jean-Marie Pfaff ziet in deze ploeg duidelijke werkpunten, en zijn vergelijking met vroegere generaties raakt aan iets gevoeligs: identiteit, overtuiging en maturiteit.

Een generatie onder het vergrootglas

België begon zijn wereldbeker met een ontgoochelend gelijkspel tegen Egypte. Daardoor krijgt de marge in de rest van het toernooi al vroeg een tik, terwijl de huidige lichting sowieso niet de vanzelfsprekende aura heeft van de sterkste Belgische WK-ploegen uit het verleden.

De referentiepunten blijven 1986 en 2018. In beide gevallen schopten de Rode Duivels het tot in de halve finales, telkens met een ploeg die op haar manier geschiedenis schreef. Pfaff stond in Mexico zelf tussen de palen en kijkt daardoor niet alleen als analist, maar ook als iemand die weet hoe een WK-kern van binnenuit moet aanvoelen.

In De Zondag maakte Pfaff de vergelijking met de ploeg van 2018. "Wij waren meer winnaars, denk ik, hadden meer de wil om ons te bewijzen", klonk het. "Die mannen speelden bijna allemaal bij buitenlandse topclubs: Tottenham, Manchester City, noem maar op. Van onze selectie op het WK in Mexico speelde alleen ik bij Bayern München en Eric Gerets bij PSV. De rest kwam uit bij Belgische clubs. Dat was toch een ander niveau."

Die uitspraak zegt veel over de manier waarop Pfaff naar voetbalgeneraties kijkt. De ploeg van 1986 had minder spelers bij buitenlandse grootmachten, maar volgens hem wel een drang om zichzelf internationaal op de kaart te zetten. Tegelijk was de Belgische competitie in die periode ook hoger aangeschreven dan vandaag, met KV Mechelen dat twee jaar na Mexico nog een Europese beker zou winnen.

Automatismen als stille zorg

De huidige WK-selectie zit in een andere fase. De laatste overblijvers van 2018 dragen ervaring mee, maar zijn intussen ouder en halen niet allemaal nog het niveau van acht jaar geleden. Aan de andere kant staan nieuwkomers die nog jong zijn en groeimarge hebben.

Precies daar ziet Pfaff een risico. "De huidige WK-selectie is vrij nieuw en mist daardoor automatismen, vrees ik", stelde hij. "En als er geblesseerden vallen, kunnen ze in de problemen komen. Elke generatie is verschillend. Maar wij waren toch de diamanten generatie."

Het is geen afrekening, maar wel een waarschuwing die na de opener extra gewicht krijgt. Op een WK wordt zelden gewacht tot een ploeg rustig in haar toernooi groeit. Puntenverlies, twijfel en druk komen vaak tegelijk.

Voor de Rode Duivels wordt de komende fase dus meer dan een sportieve opdracht alleen. Ze moeten niet alleen resultaten verzamelen, maar ook bewijzen dat deze nieuwe kern snel genoeg samenhang kan vinden. In grote toernooien is talent belangrijk, maar herkenbaarheid in het spel wordt vaak pas echt zichtbaar wanneer de lucht dikker wordt.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.