Saelemaekers schuift zichzelf subtiel in beeld voor extra WK-rol bij Rode Duivels

In een WK-selectie waarin elke meter concurrentie telt, zoekt Alexis Saelemaekers niet naar één vaste plek maar naar ruimte om nuttig te zijn. Vanuit het Belgische basecamp in Seattle schuift hij zichzelf discreet naar voren als meer dan een flankspeler: ook rechtsachter hoeft voor hem geen gesloten deur te zijn.

De flank wordt een drukke snelweg

De Rode Duivels zijn intussen wat meer gesetteld in Seattle, waar ze verblijven zolang hun WK-campagne loopt. Rudi Garcia kan rekenen op een selectie die bijna volledig fit is, en net dat maakt de interne concurrentie stevig. Vooral op de flanken is de luxe groot. Zo groot zelfs dat Mika Godts niet werd meegenomen.

Voor een basisplaats op de buitenkanten lijken Jérémy Doku en Leandro Trossard de meest voor de hand liggende namen. Dat duwt spelers als Dodi Lukebakio, Diego Moreira en Saelemaekers in eerste instantie richting een rol als invaller. Maar bij Saelemaekers zit er altijd een extra laag in zijn profiel. Zijn waarde zit niet alleen in snelheid of loopvermogen, maar ook in beschikbaarheid op meerdere posities.

Rechtsachter als extra deur

Op zijn persmoment woensdag maakte Saelemaekers duidelijk dat hij zichzelf niet wil vastpinnen op één rol. "In een 4-3-3-systeem zie ik mezelf… (denkt na) waar de coach me wil zetten. Ik ben polyvalent, ik kan een beetje overal spelen. Eventueel ook op rechtsachter, ik heb dat in het verleden ook nog gedaan", zei hij volgens Het Nieuwsblad.

Die uitspraak is interessant omdat Garcia op rechtsachter met Thomas Meunier en Timothy Castagne al over twee duidelijke opties beschikt. Toch kan de polyvalentie van Saelemaekers een element worden wanneer de bondscoach opnieuw voor wingbacks kiest, zoals hij dat in Kroatië deed. In zo’n context verandert een speler die meerdere zones aankan plots van invaller in tactische sleutel. Zeker op een WK, waar wedstrijdbeelden en kleine keuzes veel kunnen kantelen.

Saelemaekers zelf legt de nadruk niet op zijn persoonlijke strijd. "Mijn persoonlijke situatie doet er trouwens niet toe. Op dit WK gaat het enkel om het collectief", klonk het. Daarna volgde ook de emotionele laag: "Ik ben uiteraard wel blij dat ik erbij ben. Het is mijn eerste WK, het is een enorme eer. Het is een beloning voor de opofferingen, ook die van mijn omgeving."

Voor Garcia is het een vertrouwde WK-paradox: hoe voller de selectie, hoe moeilijker de keuzes. Saelemaekers weet dat hij niet vanzelf in de ploeg komt, maar hij biedt wel iets waar bondscoaches graag op terugvallen wanneer toernooien beginnen te leven. Een speler die geen plek opeist, maar meerdere oplossingen aanbiedt. In Seattle kan net dat nog gewicht krijgen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.