Vanhaezebrouck ziet waarom Garcia’s experiment de Rode Duivels iets nieuws gaf

Een oefenmatch kan soms meer vertellen dan de uitslag. Tegen Kroatië wonnen de Rode Duivels met 0-2, maar vooral de keuze van Rudi Garcia voor drie centrale verdedigers bleef nazinderen. Met Amadou Onana in die defensieve lijn kreeg België plots een ander profiel achterin, en net dat experiment vond Hein Vanhaezebrouck opvallend logisch.

Onana achterin was voor Vanhaezebrouck geen verrassing

Garcia koos tegen Kroatië voor een driemansdefensie, met Onana als een van de pionnen centraal achterin. Voor Vanhaezebrouck kwam dat idee niet uit de lucht vallen. Hij had die test bij de Rode Duivels zelfs al vroeger verwacht.

“Blijkbaar was dat de vorige interlandperiode ook de bedoeling, maar is het er niet van gekomen. Ik had eerder ook al verwacht dat hij Onana eens zou proberen in de verdediging. Hij is groot, sterk in duels. Iedereen zei altijd dat hij dat niet kan. Tja, als je het nooit probeert, dan weet je het niet. Eindelijk, zou ik zeggen”, vertelde Vanhaezebrouck aan Het Nieuwsblad.

De redenering is duidelijk: België zoekt al langer naar stabiliteit centraal achterin. Onana is van nature een middenvelder, maar zijn fysieke kwaliteiten maken hem interessant in een rol waar duelkracht, timing en lef belangrijk zijn. Voor Vanhaezebrouck was vooral het feit dat Garcia de proef effectief aandurfde belangrijk.

Of Onana op langere termijn ook een oplossing kan worden, hangt volgens hem niet alleen af van kwaliteiten. De speler moet zich op die positie ook goed voelen en bereid zijn om die rol te omarmen. “Onana had ook kunnen zeggen: ‘Ik doe dat niet, ik ben een middenvelder.’ Je moet ze als coach overtuigen. Wat mij betreft, heeft hij dat goed gedaan”, aldus Vanhaezebrouck.

Voor het eerst weer comfort in de Belgische defensie

Vanhaezebrouck vond het experiment geslaagd. Niet omdat alles plots opgelost is, wel omdat de Rode Duivels op een gevoelige positie eindelijk een ander soort rust uitstraalden. Centraal achterin zag hij de voorbije periode te vaak onzekerheid.

“Wat mij betreft, scoorde de bondscoach goede punten, ja. Want er was een positie waar we nog moesten proberen progressie te maken: centraal achterin. Niemand stond daar op zijn gemak. Iedereen ging wel eens in de fout, speelde zonder vertrouwen, durfde niets”, zei Vanhaezebrouck.

Tegen Kroatië zag hij voor het eerst iets anders. Meer comfort, meer durf, meer besef dat uitstappen en doordekken mogelijk zijn wanneer ploegmaats de ruimte achter je kunnen opvangen. Dat is geen detail in een defensie die al langere tijd op zoek is naar vertrouwen.

Toch plaatste Vanhaezebrouck er meteen een belangrijke nuance bij. Kroatië bracht aanvallend weinig gevaar en miste offensieve slagkracht. Daardoor was dit volgens hem een goed moment om te testen, maar geen definitief bewijs tegen elke tegenstander.

Tegen een ploeg met meer offensief geweld had dezelfde aanpak mogelijk meer twijfel veroorzaakt. Maar voor Garcia en de Rode Duivels telt nu vooral dat er iets is om op voort te bouwen. Soms begint defensieve zekerheid niet met grote verklaringen, maar met één avond waarop spelers opnieuw comfortabel lijken te staan.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.