Spanje stuurt stevig WK-signaal: La Roja vindt kracht ver weg van de grootste spotlights

Spanje heeft in Puebla meer gedaan dan zomaar winnen. De 3-1 tegen Peru voelde als een boodschap van een ploeg die haar ideeën scherp heeft, haar automatismen terugvindt en richting WK steeds meer het aura krijgt van een kandidaat die weet wie ze is.

La Roja laat zich niet van de wijs brengen

De ploeg van bondscoach Luis de la Fuente had geen lange aanloop nodig om indruk te maken. Mikel Oyarzabal en Pedri vonden de weg naar doel, terwijl ook een eigen doelpunt van doelman Pedro Gallesse de Spaanse zege mee vormgaf.

In Spaanse media, onder meer bij Marca, Diario AS en El País, klonk na afloop vooral bewondering voor de manier waarop Spanje de wedstrijd controleerde. Zelfs de hoogte van Puebla werd eerder als uitdaging gezien dan Peru zelf. De titel die bleef hangen: Spanje kon zogezegd zelfs op de Everest voetballen.

Opvallend is dat La Roja dit deed zonder Lamine Yamal en Nico Williams. Twee namen die normaal meteen zuurstof geven aan elke aanval, maar ook zonder hen bleef het Spaanse plan herkenbaar. Balbezit, ritme, veel beweging tussen de lijnen en een middenveld dat de wedstrijd naar zich toe trok.

Fabián Ruiz, de speler die anderen laat schitteren

Pedri kreeg in Mexico van begin tot eind een staande ovatie en dat zegt veel over zijn uitstraling in dit elftal. Toch lag de meest interessante lof misschien elders. Fabián Ruiz werd in Spanje nadrukkelijk naar voren geschoven als de onzichtbare kracht die telkens weer opduikt op de juiste plek.

De middenvelder van Paris Saint-Germain is niet de speler die vanzelf de headlines opeist. Daarvoor zijn er bij Spanje andere gezichten: Lamine, Nico, Pedri. Maar sinds het EK 2024 wordt Ruiz steeds vaker omschreven als iemand die het spel laat ademen en anderen beter maakt.

Dat beeld past bij de keuzes van De la Fuente. Hoe beter Spanje draait, hoe dichter Fabián doorgaans bij de kern van de actie zit. Niet altijd spectaculair, wel essentieel. Precies dat soort speler kan op een WK het verschil maken zonder dat iedereen het meteen ziet.

Oyarzabal krijgt een groot compliment

Ook Mikel Oyarzabal blijft onder de radar minder bescheiden presteren dan zijn imago doet vermoeden. De aanvaller van Real Sociedad zit intussen aan 25 doelpunten in 53 interlands. In zijn laatste elf wedstrijden voor Spanje verzamelde hij zelfs twaalf goals en zes assists.

De vergelijking die in Spanje viel, was opvallend: “Oyarzabal is onze Mbappé.” Niet omdat hij dezelfde status heeft, wel omdat zijn rendement in het nationale shirt steeds moeilijker te negeren valt. Hij oogt niet als de klassieke superster, maar stelt zelden teleur zodra hij voor La Roja speelt.

Ook Ferran werd geprezen, terwijl Pedri opnieuw liet zien hoe groot zijn invloed kan zijn wanneer Spanje het tempo mag bepalen. De 3-1 werd omschreven als comfortabel en verdiend, met een duidelijk superieur Spanje tegenover Peru.

De la Fuente zelf hield het na afloop helder. “De spelers zijn in goede conditie en spelen op een hoog niveau”, zei de bondscoach op zijn persconferentie. Daarna volgde een uitspraak die veel zegt over het vertrouwen binnen de groep: “Ik denk dat we zes van de beste middenvelders ter wereld hebben”, met Pedri, Rodri, Fabián Ruiz, Mikel Merino, Gavi en Martin Zubimendi als namen.

Spanje weet intussen wat anderen ook zien: dit elftal reist niet met alleen talent, maar met structuur, overtuiging en steeds meer collectief geloof. De winst tegen Peru was geen eindpunt, maar wel een signaal dat in de WK-discussie moeilijk te negeren wordt.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.