Paul Gheysens laat Antwerp achter met duidelijke boodschap aan supporters

Bij Royal Antwerp FC is een tijdperk afgesloten. Na de overdracht aan het consortium van Wouter Vandenhaute richt Paul Gheysens zich rechtstreeks tot de achterban van The Great Old, niet met zakelijke taal, maar met een brief vol herinneringen, trots en emotie.

Een afscheid in rood en wit

Gheysens schrijft via de officiële kanalen van Antwerp dat voor hem en zijn familie “een bijzonder hoofdstuk” eindigt. Dat hoofdstuk begon volgens hem met één duidelijke ambitie: de oudste club van het land opnieuw de plaats geven die ze historisch verdient.

Hij blikt terug op een traject dat bij de start lang niet door iedereen geloofd werd. “Velen geloofden niet dat Antwerp opnieuw zou uitgroeien tot een absolute topclub in België”, klinkt het. Toch bleef het geloof overeind, niet alleen bij zijn familie, maar ook bij de supporters, sponsors, medewerkers, vrijwilligers, trainers en spelers.

Die opsomming zegt veel over de toon van zijn afscheid. Gheysens plaatst zichzelf niet boven de club, maar midden in een groter verhaal waarin Antwerp stap voor stap opnieuw gewicht kreeg in het Belgische voetbal.

De Bosuil als decor van een onvergetelijke reis

De voormalige eigenaar haalt de grote momenten nog één keer naar boven. De terugkeer naar eerste klasse. De Bosuil die opnieuw begon te bruisen. Europese avonden die in het geheugen bleven hangen. De Beker van België, de landstitel, de historische dubbel en de Supercup.

Voor Gheysens zijn het mijlpalen die voor altijd bij de clubgeschiedenis horen. Maar in zijn brief schuift hij de emoties nog nadrukkelijker naar voren dan de trofeeën. De rood-witte sjaals, de uitverkochte Bosuil, kinderen die voor het eerst met hun ouders naar Antwerp kwamen: net die beelden blijven voor hem het hardst hangen.

Ook de moeilijke momenten krijgen een plaats. De teleurstelling na nederlagen, telkens opnieuw gevolgd door hoop. En vooral: de trots waarmee Antwerpen opnieuw over zijn Great Old sprak.

“Dat zijn herinneringen die geen enkele beker of trofee kan evenaren”, schrijft Gheysens. Het is misschien de meest menselijke zin uit zijn afscheid: succes telt, maar voetbal leeft pas echt wanneer een stadion, een stad en een achterban zich opnieuw herkennen in hun club.

Groter dan elke voorzitter

In het slot van zijn brief trekt Gheysens de lijn naar de toekomst. Hij benadrukt dat Royal Antwerp FC altijd groter is geweest dan eender welke voorzitter, bestuurder of aandeelhouder. De club behoort volgens hem toe aan haar geschiedenis, haar waarden en vooral aan haar supporters.

De verantwoordelijkheid ligt nu bij nieuwe eigenaars. Gheysens wenst hen succes toe en hoopt dat zij met dezelfde ambitie, zorg en respect verder bouwen aan wat de voorbije jaren werd gerealiseerd. Zowel sportief als naast het veld ziet hij ruimte om Antwerp verder te laten groeien.

Zijn laatste woorden zijn voor de fans. Hij dankt hen voor hun onvoorwaardelijke steun, hun geloof in moeilijke momenten en de sfeer op de Bosuil en ver daarbuiten. Zonder die achterban, stelt hij, was geen enkele verwezenlijking mogelijk geweest.

Ook al eindigt zijn engagement, zijn verbondenheid met de club verdwijnt niet. Gheysens noemt Antwerp een unieke club die altijd een bijzondere plaats in zijn hart zal houden. De nieuwe periode begint dus met een duidelijke erfenis: The Great Old is opnieuw groot geworden, maar moet nu bewijzen dat die groei ook zonder hem blijft staan.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.